Yürümek istiyorum..
Uzun bir yolda..
Böyle derin dalgalar eşliğinde bir denizin..
Biraz dinlenip yüzüme vuran rüzgara bırakmak istiyorum bedenimi..
Sözlerin işe yaramadığı , sessizliği dinlemek istiyorum..
Konuşmak hükümsüzlesince bir zaman diliminde kalmak..
Kum taneleri üzerinde koşmak..
Yağmurun yağdığı toprağa şiirler yazmak gelirken içimden bir hiç olup geçip gitmek ıstiyorum kıyılardan..
Hikayemi bilmeyen çakıl taşlarına eğilip fısıldamak istiyorum " hayat çok tuhaf " ..
Ne yangınlar gördüğümü unutup acıyan yaraların iyileştiğini umut ediyorum ..
Gök yüzü ne bakıp dalıp gidiyorum sonsuzluğa...
Oda içim kadar derin mi?
Bir yerlerde , bir süre sonra herşey gibi yalan olup gider mi ellerimden..
Gözbebeklerim den akan yaşlara aldırış etmedigimi farkediyorum sonra.. ağlamak yakmayan ateş gibi ..
Değip gidiyor yüzüm den..
Elveda bile demiyorum...
Ugurlamıyorum her giden gibi ömrümden..
Saymıyorum yılları ayları günleri saatleri saniyeleri bile.. saymıyorum dostumun azlığından tutki düşmanımın çokluğunu..
Böyle kalmak istiyorum bir hiç olmak pahasına.. yok olmak
Olamamak adına...
YOU ARE READING
Hayat Gibi
Poetry" kaldırıp başını bak şu gök mavisi denize.. bir tutam senlik saklı .. oda hayrat oysaki durgunluğunu deli başına bağlamış .. hırçınlığı sonsuzluk kadar dı... "
