Rüya Gibi Geliyor

1.| Uzun Hödük Vs. Sevimli Hırsız

Nefes'in Ağzından;
Merhaba Ben Nefes 24 Yaşındayım Trabzon'da Yaşıyorum.Annem Ve Babam Ayrı, Babam Bizi Ben Daha 4 Yaşındayken Başka Bir Kadın İçin Terketmiş.Annem De 6 Sene Önce Vefat Etmişti.Tek Kardeşim.Biraz Kabayım Ve Aksiyonları Çok Severim Hatta Bayılırım...

Sabah Uyandığımda Alarmın Çalmasına Henüz 30 Dakika Olduğunu Fark Ettim.Bu Benim İçin O Kadar Mükemmel Bir Duygu Ki.Gözlerimi Kapatıp Alarm Çalana Kadar Uyumak İstediğimi Fark Ettim.Ki Etmez Olaydım.Telefonum Çaldı.Arayan Asiye Ablaydı.Telefonu Açtım Ve Uykulu Bir Sesle "Efendim Abla" dedim.
"İyiyim de senin neyin var?"
"Neyim varmış gayet iyiyim ben"
"Hmm tamam o zaman hazırsın dimi"
"Ne için?"
"Unuttum deme.Kızım hatırlarsan bugün bizimkiler geliyor onlar ile buluşucaz "
"Ayy ben onu unutmuşum tamam hemen hazırlanıyorum hadi görüşürüz"
"Tamam çabuk ol bay bay"
Telefonu kapatır kapatmaz yataktan fırlayarak duşa girdim.Saçlarımı kuruttum.Üstüme en sevdiğim giysileri giymiştim sonuçta can dostlarım geliyor.

(Nefes'in Kıyafeti)

Hemen evden çıktım ve mado'ya doğru yol aldım.Geldiğimde kimseyi göremedim.İçeriye biraz daha bakındıktan sonra bizimkileri gördüm.Oradalardı sonunda gelmişlerdi.Kaleli kardeşler tatile gitmişlerdi.Biz de öyle sap sap Trabzon'da duruyorduk.Onlara doğru yürümeye başladım.Hemen Mustafa Abiye sarıldım.Sonra Fatih'e, Murat'a Ve sonuncu olarak Tahir'e sarıldım, sarıldım ama kokusu dikkatimi çekmişti,daha önce hiç bu kadar çekmemişti.Ayrılmadan önce kokusunu çektim içime.Neden çektiğimi bilmiyordum, kalbim beni buna zorluyordu bende inkar etmiyordum. Ayrıldık ve diğerlerine de sarıldım. İlk önce Asiye ablaya sonra Berrak'a, Nazar'a sarıldım. Yerime oturdum ve sohbete başladık.
"Özlediniz mi bizi" dedi Tahir
"E herhalde özledik" dedim.
"Mıstafam seni çok özledim ben" dedi Asiye abla
"Bende Asiyam bende" dedi Mustafa abim
Hepimiz sırıtarak bakıyorduk onlara
Tam konuşacaktım ki Tahir;
"Hadi bizim eve gidelim kendi aramızda parti yaparız olmaz mı?" dedi
"Aaa evet olur hatta Kızlar vs. Erkekler yaparız."dedim
" Tamam o zaman ben içkileri alıyorum Nefes sen yiyecekleri halledersin diye düşünüyorum Yangazlar sizde evi hazır hale getirin." diye ekledi Tahir
"Yok ya biz yiyecekleri hallederiz siz Nefes ile gidin alın içecekleri" dedi Asiye abla
İtiraz etsemde lafımı dinletemedim.En sonunda kabul ettim ve herkes görevini yerine getirmek için dağıldı.Ben Ve Tahir içki almak üzere yola koyulduğumuzda hemen Tahir'e müzik açtırdım ve çıkan şarkıyı mırıldandım

  Yıldızlar yanında sönük
  Aşkı kalbi kadar büyük
  "Birgün kapımı çalacak biliyorum
  Elinde tektaş bir yüzük"
Bu kısmı vurgulu bir şekilde söylediğimde Tahir;
"Kimden yüzük bekliyorsun bakalım çimen gözlüm" dedi.
Bana çimen gözlüm derdi küçüklükten beri, hoşuma gidiyordu bana böyle demesi.
"Kimseden beklemiyorum ama birine aşık olduğumda ondan bekleyeceğim" dedim suratını merak sarmıştı
"Peki var mı öyle biri?" dediğinde ne yapmaya çalıştığını merak eder bir biçimde
"Neden?"
"Ne neden?"
"Neden sordun?"
"Bazı çimen gözlere sadece ben mi bakıyorum diye merak ettim" dedi
Şaşırmıştım böyle bir cevap beklemiyordum.Sakin bir şekilde
"Öyle biri yok merak etme" dedim sonrada ikimizde sırıttık.Yol boyu sırıttığımı fark ettiğimde hemen normale döndüm ki gelmiştik zaten.
İçeri girdik Tahir hızlı bir hamleyle elimi tuttu.'Noldu' dercesine bir bakış attım.'Sonra söylerim' dercesine baktı.Evet,bakışlarla anlaşabiliyorduk. Hemen önüne döndüm ve içki almaya başladık.Kasaya gidip ödedikten sonra 
Açıklama yapıyor olduğunu gördüm.
Ve dinlemeye başladım
"Bu adamlar pek tekin değil hemen sana yavşayabilirler o yüzden tuttum"
Dedi.bana saçma geldi, sonuçta adamlar onun yanında yavşamazlardı diye düşünüyordum ki arabanın içinde beni bekleyen Tahir'i gördüm ve koşarak arabaya bindim.Eve vardığımızda herşey hazırdı.Bir biz geç kalmıştık.Bu kadar çok mu oyalanmıştık, gerçekten zaman çok çabuk geçiyordu. Düşüncelerimden uzaklaşıp eve göz gezdirmiştim.Masanın üzerinde yatay olarak duran şişeyi gördüm. Sonra kenarda duran jenga oyununu.Ve daha fazla oyun.Ben etrafa bakarken omzumda bir el hissettim arkama döndüm ve Asiye ablayla karşılaştım
"Nefes hadi eve gidip hazırlanalım" demişti.Ben Annemi kaybettiğimde Asiye Abla beni evine almıştı. Çok İyi bir insandı.
"Tamam abla hadi gidelim" dedim
"Yangazlar bizi bir eve bırakın" dedi Asiye Abla da
"Tamam Asiye Abla" diyerek bizi arabaya doğru götüren Fatih'i takip ettik.

Merhabalar Arkadaşlar ben Sude.bu benim ilk hikayem bir yanlışım olduysa affola.😊😊