Doğuştan Melez(Düzenlemede.)

Ön Bölüm

Bir önceki bölümden:

"... Karanlık seni daha da güçlendirecek ve güzelleştirecek bebeğim."

"Nefesin..."diyorum."Sıcacık."

"Büyü gibisi yok.Açıkçası nefesimi ve sıcaklığımı 2 insana borçluyum."

"Bu...Mümkün olabilir mi?"

"Şşş.Sadece acıyı düşünmemeye çalış."

'Acı mı?'dememe fırsat kalmadan elindeki kazığı göğsüme saplıyor.Kendimden geçmeden önce duyabildiğim tek şey Pergan'ın bağırarak söylediği büyüydü.

"Svastima allekimija ti vasddayuva.Fer leck kuhu po banima.Ject krom si malimopasvi."

Aydınlıkta doğdu.Karanlığı barındırdı.Şimdi bu genç melezi karanlığa çağırıyorum.

Pergan'ın söylediği büyüyle birlikte kafese kapatıldığımı hissediyorum.Dış dünyayla bağlantının koptuğunu,vücudumun hakimiyetinin elimden alındığını.Eğer vücudum bir krallık olsaydı ben büyük bir ihtimal tahttan indirilen kraliçe olurdum.Gözlerim kapanırken zihnimin labirentlerinde kaybolduğumu ve bir daha asla yolu bulamayacağımı anladım.Ben artık zihnimin ve bedenimin YABANCISIYDIM.

+Yazardan:

Karanlık ve küf kokan odada gözleri kapalı yatıyordu Jessica.Kapının açılma sesiyle irkildi.Odanın içini o tanıdık ve rahatlatıcı ses doldurdu.

"Jessica?"

Jessica sessiz kalmayı tercih etti.Avını bekleyen avcıdan farksızdı şu anda.Derek'in ona yaklaşmasını bekledi.

Derek temkinli adımlarla karanlık odada ilerledi.Bu odanın baktığı 6.oda olması canını yakıyordu.Her baktığı odadan eli boş dönmesi her seferinde umudunu kırıyor,canını yakıyordu.Ama bu sefer hissettiğini düşündü Derek.Zayıfta olsa Jessica'nın varlığını hissettiğini.

Jessica odayı dolduran kurt kokusuyla birlikte iyice emin oldu.Derek onu kurtarmaya gelmişti.Ama önce bu lanet odadan çıkması gerekiyordu.Evet! Evet! Güçlerini emen bu lanet yerden bir an önce çıkmalıydı.Sonra ne yapacağına karar verirdi.

Derek Jessica'yı görür görmez yanına gitti."İyi misin?"diye sorarak Jessica'nın başını göğsüne yasladı."Seni şunlardan bir kurtarayım sonra konuşuruz."diyerek Jessica'yı bağlayan ipleri teker teker çözmeye başladı.

Jessica çözülen kollarını uzattı.Uyuşan kollarını rahatlatmak istiyordu.Buradan çıkınca Pergan'ın sonunu getirmek ilk hedefiydi.Önce kuyruklardan kurtulması gerekiyordu.Derek'e baktı.Ölümü kendisini zayıflatır mıydı acaba?Yok bile olabilirdi.Ne diye ona bağlanmıştı ki bu aptal?Ayaklarını da saran iplerden kurtulduktan sonra ayağa kalkarak önce vücudunu esnetti Jessica.Çıkışa doğru hızlı adımlarla yürürken Derek'in onu pür dikkat izlediğini biliyordu.Derek'ten önce o odadan çıkması gerektiğini düşündü.Eğer Derek hâlâ o lanet odadayken çıkarsa onu etkisiz hale getirmek kolaylaşırdı.Odadan çıktığında arkasından gelmekte olan Derek'e baktı.Ona döndü ve sinsice güldü.Ellerini ona uzattığında Derek artık o odada yoktu bile.Ölmüş gibi gözüken gölgesi yerde yatıyordu.Karanlık ve boş koridorda yürürken Jessica'nın ne zaman giydiğini bile bilmediği topukluları koridorda yankılanıyordu.

Arkasında ise bir çift şaşkın göz vardı.Prens'in gözleri...

Bu bölümden sonra hikayeye kısa süreliğine ara vermeye karar verdim.Ama emin olun ki özür olarak geri döndüğümde finali geciktireceğim.