Ozamanlar yıl 2011 o dönemdeki geçirdiğim dönemler benim için pek birşey ifade etmiyor.Babam ozaman işi yüzünden ayda 2-3 kere yurt dışına gidip geliyordu.Benim cahilliğimle tabiki ben daha sadece sabahları kendi başıma kalkıp okul için hazırlanırdım annemse sadece uyurdu,evden okula nerdeyse 3 dakika kadar sürüyordu ozamanlar pembe babet tarzı bir ayakkabım vardı en ucuzu yada en eskisi okadar ayakkabının içinde bi onları severdim başka ayakkabı hoşuma gitmezdi.
Ben her sabah gayet rahat birşekilde okula gittiğimde ozamanki aklıma göre her şey yolundaydı.
Taki 2. Sınıfın sonuna doğru bi gün eve geldiğimde annem ağlıyordu onu ilk defa ağlarken görmüştüm bu bi hayli tuhafıma gitmişti ama yanına gittiğimde hıçkırıkları dahada artmıştı bu konuda kendimi biraz da olsun suçlu hissetmiştim yanına biraz daha yaklaşıp neden ağladığını sordum annem ise o kadar şey yaşırken annemin bana söylediği şey annanen aradı biraz duygusallaştım cümlesiydi bende aldırış etmeden odama gittim sanki birşey hissetmiş gibi bende ağlamaya başladım bu beni derinden etkilemişti çünkü ilk defa görmüştüm o akşam odamdan hiç çıkmayıp sadece yattım tabiki ara sıra sarı saçlı bi bez bebeğim vardı onuda annem almıştı he tabi annemde sarı saçlı ben ise esmer siyah saçlı ve siyah gözlüydüm annemle hiç bir alakam yoktu sanki sanki üveymişim gibi hissettiriyordu işte o bebek bakışıp konuşup duruyordum.O bebeği 6.sınıfta parçaladım nedenmi beklemede kal
YOU ARE READING
Hüzün kokan gece
ChickLit4 yıl önce ailemin tartışmalarıyla yüz yüze kaldığım zamanlardan bölümler
