DAY 1, YEAR X.
CJ's POV
I'm CJ btw, 22, Thomasian Accountant.
I live on my own, I have a stable job, and my family's now abroad.
It's a sunday morning and the rain's falling.
6:44 na nung bumangon ako.
As usual, I'll wake up and fix my things for work. Nakatira ako sa isang village, well-guarded and very well-off ang neighbors ko.
Pagkatapos kong iprepare yung papers ay inayos ko na ang susuotin ko. After, bumaba na ko para magprepare ng breakfast. Habang nagluluto'y inopen ko muna yung TV.
((opens TV))
TV Patrol reporter: Good morning everyone! Please mag-ingat po tayo dahil may di umano'y flu na kumakalat daw sa bansa. Sinusuri pa ang mga nakakuha nito kaya hangga't maaari po ay doble ingat po tayo sa lahat ng bagay. Maraming salamat po.
Me: Sus, OA naman, di naman kelangan ibalita yan. Makakain na nga.
Kumain na ko at naligo pagkatapos, sinuot ko na ang pormal kong damit at umalis na. 7:55 nang makarating ako sa Alabang kung saan ako nagtatrabaho. Pagkapasok na pagkapasok ko palang ay nakasalubong ko na ang aking mga kaopisina.
Michelle: Uy! Goodmorning! Musta? Nabalitaan mo ba yung sa flu?
Me: Oo.
Ivy: nako, OA nila no! Imbis na mga isyu about sa gobyerno natin, inuuna pa yung mga ganyang bagay na kesimple simple lang.
Me: Oo nga e, o sige, mag log lang ako at gagawin ko na ang dapat gawin.
Michelle: Okay! See you mamayang break. Bye! ((tingin kay Ivy)) uy alam mo ba si ange......
Hay nako, chismisan nanaman tong dalawang to
Me: Okay, bye!
Pumunta na ko sa room ko, as usual, type type type dahil sa paperworks, compute, ledgers and stuff. Medyo nagfafacebook at twitter din, pero balik din agad sa mga gawain. Nakaidlip ako dahil sa antok. Nang maalimpungatan ay tinignan ko ang orasan ko.
Me: ay 11:25 na pala. Almost lunch na pala.
((grabs phone))
Me: ((sinearch ang Michelle. Then call)) hmmm... UY!
*sorry but the person you're trying to call cannot be reached*
Me: ay, bakit kaya. hay, gutom na ko, di bale na lang.
Tumayo ako, bubuksan ko palang yung pinto ko nang makarinig ako ng isang babaeng sumisigaw sa labas.
Me: Hala! Pamilyar ang boses.
Lumabas ako sa room, walang tao, nakakalat ang mga gamit. Naglakad lakad pa ko nang mapansin kong, may blood trails. Narinig ko nanaman ang sigaw.
Babae: Tulong!
Kilala ko na! Boses ni Michelle yun ha?!
Me: Nasan ka?!
Michelle: Tulong! Tulong! Nandito ako!
Sinundan ko ang boses. Nagmumula sa ikatlong room mula sa akin. Pagkabukas ko ng pinto ay nakita ko ang dalawang duguan na tao. Kinakalabog ang pinto ng CR kung saan nagmumula ang boses ni Michelle.
Me: Tumigil kayo!
Lumingon sila bigla. Nanlilisik ang mga mata, puro sugat sa katawan at yung isa'y walang kamay. Pamilyar ang mukha nung isa. Tinitigan ko nang mabuti.
Me: Ja.. jayson?
Michelle: Hindi si Jayson yan! Zombie na sila! Patayin mo na sila!
Nashock ako. Di ko inakalang totoo ang mga zombie. Biglang kumaripas ng takbo papunta sakin ang dalawa. Di ko alam ang gagawin. Akala ko mamamatay na ko. Papalapit na sila. Di ako makagalaw.
((gunshots))
Lumingon ako. Si Jake. Patay na yung dalawang zombies.
Jake: O.. okay ka lang?
Me: A... anong nangyari?
Jake: I-explain ko nalang mamaya! Tara na!
Me: Te-teka. Michelle! Lumabas ka na dyan.
Lumabas si Michelle. Umiiyak.
Michelle: Please explain to me what's happening!! Ano na bang nangyayari. Di ko na kaya! Nanginginig ako sa takot. Di ako makahinga.
Jake: Shhh! Maririnig ka nila! Tara na. Alis na tayo!
Me: Nasan sila? San tayo pupunta? Ano nang gagawin natin?
Jake: Ewan ko, di ko alam. Basta ang mahalaga ligtas tayo, at mahanap natin yung iba. Michelle, wala ka bang mga kasama kanina?
Michelle: Si Ivy at Berna... nang biglang hinablot si Berna nung guard at pinagkakagat sa mukha... naghiwalay na kami ni Ivy nun, nagtago na ko dito. Di ko alam kung san napunta si Ivy.
Me: Alam ko na.
Michelle: Ano yun?
Me: Alam ko na ang gagawin natin.
Jake: Ano?
Me: Ang hanapin si Ivy.
