Draco,babasının onun için yaptırdığı oyun odasında oturmuş önündeki kağıda yeşil boya kalemi ile ağaç çizerken annesinin çalan kapıya doğru atılan adımlarını işitti.
Evlerinin kapısı çok çalardı,annesi Narcissa Malfoy çok sevilen ve konuşulan bir kadındı çünkü. Yine bir misafir olduğunu düşünerek odasından çıkma gereksinimi duymadı küçük çocuk.
Ağacının elmalarını yapmak için daha açık tonda bir yeşili eline alacakken annesinin sesini işitmesiyle kalemi almaktan vazgeçti.
"Draco?" diye seslendi Narcissa titrek bir ses tonuyla. "Geliyorum,anneciğim" oturduğu sandalyeden kalkıp odasının açık olan kapısından çıktı,büyük ve görkemli salonlarına yaklaştığında koridorda duran aynaya bakarak üzerini düzeltti,tıpkı babası Lucius Malfoy gibi.
Büyük bir heyecanla salona adım attığında görmeyi beklediği şey kesinlikle annesinin kucağında duran küçük bir kız çocuğu değildi.
Bir kaç adım daha salona girdiğinde koltukta oturan kıvırcık saçlı bir kadın ile göz göze gelmişti. Kadın ona el salladı ve gülümsedi.
"Draco,gel hayatım.Bu Monica Granger. Monica,bu da oğlum Draco." annesinin taktimi bittikten sonra küçük çocuk büyük bir nezaketle kadının elini sıktı.
Malfoy ailesi görgü ve nezaket kurallarına önem verirdi,asil bir aileden farksızbir hayat sürerlerdi.
Draco parmak uçlarında kalkıp annesinin kucağındaki kızın eline uzandı fakat küçük kız başını Narcissa Malfoy'un boynuna gömdüğünde Draco kaşlarını çatıp hızla elini indirdi.
Kendi annesi olmayan bir kadına nasıl böyle sokulabilirdi bir çocuk,diye düşündü Draco. "Ah,Hermione'nin kusuruna bakma hayatım o çok utangaç bir kızdır." dedi Bayan Granger, anlayışla başını salladı ve topukları üzerinde tekrar annesine dönerek odasına çıkma izni istedi.
"Tanıştığımıza memnun oldum,Draco. Eminim Hermione'de biraz zaman geçince seni sevecektir."
Ve öyle de oldu,Hermione Jean Granger büyüdü ve en yakın arkadaşına kalbini bağladı.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
