Tabiat'ın yankısı

1.KAYBOLMUŞLUK YOLU AÇAR

Ruhlar aleminden kaçmış , kaçak ruhlar.

...
Genç kız baktı aynaya son kez.. 
Ellerini çeşmenin önündeki makasın üzerinde gezdirdi. Onun yanındaki siyah renk saç boyasını aldı eline. Uzun uzun baktı.
İzledi...
Kafasını kaldırıp tekrar aynadaki görüntüsüne baktı çaresizce. Ruhundaki kırık tebessümleri artık hissediyordu. Ruhu bedenine tutsaktı.
Uzun ve sarı saçlarını buldu gözleri. Açık sarı saçlarını seyretti. Hemen ardından yüzünü inceledi. Gözlerinde istemsizce sürülen siyah renk göz kalemi. Kirpiklerini kocaman sarmış maskara.
.

Elini kafasının hizasına kaldırdı. Uzun ince parmaklarıyla yanaklarını okşadı. Aynadaki yansımasına bakarak sırıttı kendine. Acı bir şekilde sırıttı.
Sırıtmasını devam ettirerek parmakları göz çevresine yükseldi. Gözündeki lenslere baktı aynadan. Sırıtmasını anında kesti. Bükülen dudakları yavaşça aralandı. Ve sert bir nefes verdi. Verdiği nefes , duvarları eskimiş bir boyayla kaplı  olan banyoda  yayıldı. Karşısındaki kırık ve çatlak olan aynadan kendisini inceledi. Ve uzun bir nefes verdi. Verdiği nefesten sonra beyninde tek ve kısa bir cümle yankılandı;

"Hazırım."

Sanki hep bu anı beklemiş gibi mutluydu şu an . Yavaşça gerildi ve kasıldı . Önce sağ sonra sol eli olmak üzere iki elini gözleri hizasına getirdi.
Gözündeki lensleri çıkardı. Avucunun içiyle sıktı onları. Kırdı . Tıpkı bedeninin içindeki ruh gibi. Yeşil ve parlak göz rengini ortaya çıkardı. Avucuyla sıktığı lensleri yere attı,. Ayağıyla hiç acımadan ezdi onları . Yüzündeki buruk tebessümden mutlu olduğu barizdi.
Zevk  alıyordu belli ki. Önündeki makası aldı eline, parmaklarını makasın uzun ve keskin demirlerin  üzerinde gezdirdi. Usulca ama çok yavaş bir şekilde onları okşadı. Bir süre bekledi . Sonra kafasını hiç oynatmadan sadece yeşilimsi gözlerini karşısındaki eski ve yarısı çatlak olan aynaya kaldırdı. Yeşilimsi gözleri aynadaki sarı saçlarına kaydı. Tiksinir gibi baktı onlara. Küçük bir tebessüm gösterdi . Hızlıca sarı saçlarını kesmeye başladı.

Kesti ,
kesti
ve kesti.

Gözlerinden akan yaşları umursamadan. Pişmanlıklarını umursamadan. Kesmek istemiyordu,. Yapmak istemiyordu. Yapmak zorundaydı.
Yapıyordu.

Kesiyordu saçlarını.

Elindeki makası geri koydu sakince. Kafasını yavaşça kaldırdı. Aynadaki görüntüsüne bakmak istemeden kaldırdı kafasını. Uzun ve saçları artık kısaydı. Neredeyse omzuna geliyordu. Göz ucuyla inceledi kestiği saçlarını. Beyninde yine bir şeyler yankılandı.

"Devam et."

Önünde durduğu çeşmenin yanında bir kutu vardı. Ona sabitledi yeşil gözlerini . Orta boyda bir kutu.
Bir saç boyası kutusu.
Siyah bir saç boyası kutusu.
Soğuk bir kahkaha attı sessizce.
Ve birden sustu .
Bu sefer siyah saç boyasını aldı eline. Kutusunu seri bir şekilde açtı hemen.  Siyah boyayla dolu olan boya kutusunu eline aldı. Dış kabındaki kartonu yere attı. Siyah boyayı sağ eline aldı. Sol eliylede aynanın yanındaki eskimiş dolabın kapağını açtı. Üst raftaki boya tabağını eline aldı. Dolabı dirseğiyle kapattı. Sağ elindeki boyayı , diğer elindeki kaba boşalttı. Çeşmenin yanındaki saç fırçasını alarak boyayla doldurduğu kaba daldırdı acımasızca. 
Kısa olan saçlarını boyamaya başladı. Her teline sürdü saç boyasını. Boyanmamış yer kalmadığına emin olmak istiyordu.
Hepsini boyamak istiyordu. Ve öylede yaptı. Siyaha boyadı.