Ik weet niet wat het is, het wordt alleen maar erger. Als ik denk dat ik het kan temmen en het even onder controle heb dan is het er weer.
Vannacht was het bijna te laat, te laat om het weer te temmen, te laat. Ik geef niet op, althans dat probeer ik.
Hey ik ben Sophie.
Vannacht werd ik wakker, badend in het zweed. Ik had weer gedroomd. Ik kan het me nog vaag herinneren, alleen het gevoel dat ik had was overheersend. Ik was niet alleen ik, ik was alles, de bomen, het water, de zon en de stenen. Het was vredig. Maar ik zat vast, heel mijn lichaam wilde terug het vocht het vocht voor zijn leven. Maar de stem in mijn hoofd voelde zich blij, eindelijk voelde die zich blij. Toen ik wakker werd was dat gevoel alleen nog maar een herinnering, niet meer de realiteit. Ik hoor je denken wat heeft dat meisje. Ik wil het wel vertellen maar het is nog te vroeg, ik kan het nog niet hoe graag ik ook zou willen,
