Het Betoverde Boek 2: In De Mensenwereld

Hoofdstuk 1

In de avond zit Yara alleen op haar kamer. Haar kamer is niet groot, er kan net een bed, een bureau en een kast is. Gelukkig heeft ze wel een eigen kamer, want sommige hebben een 2 persoonskamer in het tehuis. Het is weer wennen om alleen te zijn. Ze pakt het doosje van Lola en doet de ketting aan. De ketting geeft haar weer positieve energie. "Ik weet nog niet hoe ik het wil gaan doen, maar ik ga mijn vader zoeken" denkt Yara. Onder het bed heeft ze een doos staan met spullen die ze van haar moeder gekregen heeft, daar zitten misschien dingen in die ze kan gebruiken om haar vader te vinden. Ze pakt de bak onder haar bed en zet hem op haar bed. Er zit veel stof op de doos, die blaast ze eraf, maar daardoor moet ze niezen. Ze opent de doos, allemaal dingen van haar kindertijd. Haar ook valt op een foto met haar vader en moeder. Ze bekijkt de achterkant, maar er staat niks opgeschreven. Ze bekijkt de bak verder, maar er zit niks in wat haar kan helpen. "Jammer, dat er niks in zit wat mij verder helpt" denkt ze. Ze kijkt op de klok, het is 10 uur tijd om naar bed te gaan. Ze maakt zich klaar om naar bed te gaan, maar slapen doet ze niet. Ze ligt nog lang na te denken over Elfia. "Het was daar echt geweldig" denkt ze. Uiteindelijk valt ze in slaap. De volgende ochtend springt ze in haar kleren. Ze rent naar beneden voor het ontbijt, maar ze hadden bijna geen brood. Ze kon nog net 2 boterhammen pakken. "Dat was in Elfia wel anders" denkt ze. Helemaal in gedachten smeert ze haar brood en eet ze het op. Dan komt Anouk bij de tafel staan met een meisje bij zich. "Vandaag hebben wij een nieuwe bewoner. Ze heet Nova" zegt ze. Nova ziet er zenuwachtig uit. "Ik ben Yara" zegt Yara, omdat niemand anders iets zegt. "Yara wil jij Nova helpen met haar spullen naar boven te brengen?" vraagt Anouk. "Ja hoor, waar slaapt ze" vraagt Yara. "Ze slaapt bij Lena op de kamer" vertelt Anouk. Yara en Nova lopen naar boven en zetten de spullen van Nova op de kamer. "Ik vind het wel eng hoor" zegt Nova. "Dat geloof ik goed. Dat had ik ook in het begin" zegt Yara. "Het gaat dus wel over" zegt Nova. "Ja dat wel" zegt Yara. Ze richten het deel van de kamer van Nova leuk in. "Zo nu is het alweer een klein beetje van jou" zegt Yara. "Ja het voelt al een stukje fijner nu ik mijn eigen spulletjes zie" zegt Nova. "Als er iets is kan je het mij altijd vragen" zegt Yara. "Dankje wel Yara. Jij bent de eerste die dat tegen mij zegt" vertelt Nova. "Ga je mee naar beneden?" vraagt Yara. "Nee, ik blijf nog even hier" zegt Nova. Yara knikt en loopt naar beneden. Ze loopt op Anouk af. "Mag ik jou iets vragen?" vraagt ze. "Ja hoor" zegt Anouk. "Kan dat wel even prive?" vraagt Yara. Anouk knikt en ze lopen naar het kantoor. "Wat wilde je mij vragen" vraagt Anouk. "Ik heb zitten denken dat ik contact wil met mijn vader, dus nu was mijn vraag of jullie weten wie mijn vader is" vraagt Yara. "Dat is een vraag waar ik nu zo geen antwoord op heb, maar ik kan wel kijken of ik in jou dossier iets kan vinden" zegt Anouk. "Dankje" zegt Yara. "Ik laat het je weten als ik iets weet" zegt Anouk. Yara knikt en ze loopt weer terug naar de huiskamer. Een beetje teleurgesteld gaat ze in de bank zitten. "Yara, hou jij Nova een beetje in de gaten" vraagt Anouk. "Ja, dat doe ik" zegt Yara. Ze loopt naar boven en klopt op de deur van de kamer van Nova. "Binnen" zegt Nova. Ze doet de deur open en ziet Nova huilend op haar bed zitten. "Wat is er aan de hand?" vraagt Yara. "Ik heb heimwee" zegt Yara. Op dat moment komt Lena binnen gelopen. "Wat doe jij op mijn kamer" zegt Lena bot. "Ik ben hier voor Nova" zegt Yara. "Dat kan mij niet schelen, ga mijn kamer uit" schreeuwt Lena. Anouk komt op het geluid af. "Wat is hier aan de hand?" vraagt ze.