HORRORVAKANTIE || FT. UNAGIZE♡

~1

Maandag, 2 juli 10:20

"Loïs, schiet op! Bert staat te wachten!"
Snel prop ik mijn laatste sweaters in mijn valies, en loop zo snel ik kan naar beneden. In de gang trek ik mijn boots aan, om veel te stappen draag ik liever stevige schoenen.

Rayan staat me op te wachten, ik omhels hem snel. "Wees voorzichtig, en bij de groep blijven." Zegt mama ongerust, ook papa is er bij gaan staan om mij gedag te zeggen. "Ja mam, geen zorgen." En ik geef mijn ouders beide een knuffel.

Ik ga samen met Rayan naar de auto en stap in. "Eindelijk man, meisjes zijn zo traag." Zegt Quinten. "Ik wil gewoon zeker zijn dat ik alles mee heb." En ik geef hem een por in zijn zij.

We rijden de snelweg op, Kacper geeft Bert een CD met allemaal free style muziek op. Ondertussen begint Rayan te vloggen.
"Vandaag begint onze reis naar Nederland." Zegt hij voor de kijkers.

Ik vind het leuk om voor de eerste keer samen weg te gaan met mijn vrienden, alles was anders zonder ouders.

11:30

Bert neemt de afslag naar een wegrestaurant. "Jaah eindelijk, ik heb honger!" Zeurt Kacper. "Jij hebt altijd honger." Zeg ik zuchtend, Kacper kijkt me aan en draait even met zijn ogen.
Iedereen stapt de auto uit, Bert, Quinten en Kacper lopen richting het restaurant. "Ik hoef niet naar de wc, gaan jullie maar!" Roep ik. Bert steekt zijn duim naar me op.

Ik ga naar een open plek niet ver van de auto, Rayan loopt achter me aan. Ik staar in de verte, en geniet van het uitzicht. "Heb je er zin in Lo?" Vraagt hij. "Ja tuurlijk." Antwoord ik. Ik blijf hem aanstaren, en hij mij ook.

"Joehoe! Komen jullie?" Roept Bert.
Ik schrik wakker uit mijn dagdroom. Ik trek Rayan mee aan zijn arm naar de auto. Kacper is even aan het vloggen terwijl hij aan het eten is van een broodje, als dat voorbij is start Bert de wagen. "Nog een uur en we zijn bij het vakantiepark." Pff, nog zo lang." Zeurt Quinten.

12:30

We zijn eindelijk aangekomen, naast het vakantiepark ligt een bos. Maar niet zomaar een bos, deze is eng en donker. Ik voel een rilling over mijn rug lopen. Ik voel een arm op mijn schouder, "alles oke?" Vraagt Quinten. Ik knik, en stap uit de auto.

Bert haalt de valiezen uit de auto, ik kijk even naar het bos.

'Wacht wat? Zie ik nu een man met... een masker?'

Ik tik op de schouder van Rayan. "Euhmm Rayan...." ik adem sneller en sneller, en kijk Rayan aan. "Gaat het wel? Je ziet zo bleek." Ik wijs naar de plek waar die creep staat, maar... hij is weg?!
"Wat is er?" Vraagt Rayan.
"Euh ja niks, ik ben gewoon nog moe denk ik." Ik wrijf in mijn ogen. "Zeker?" Vraagt hij. Ik knik en kijk nog even extra naar de plek waar ik die man echt heb zien staan.

We lopen naar een apart huisje, Bert checkt in en vraagt de sleutel van ons huisje
Ik kijk even rond, terwijl derest wat informatie vraagt over het vakantiepark.
Er hangen allemaal schilderijen aan de muur, één daarvan is dat bos. Ik kijk met grote ogen naar het schilderij, weer voel ik een rilling opkomen.

We stappen op de grindpaatjes naar ons huisje.
Wanneer we bij onze huisje zijn, opent Bert met de sleutel de deur. Iedereen stormt meteen binnen, en stormen de trap op om het bed testen. Ik volg hun rustig en slaak een zucht."jullie zijn zo kinderachtig."

Boven is er 1 grote ruimte met 2 tweepersoonsbedden en 1 gewoon bed. Ik beslis meteen om bij Rayan te slapen, met hem heb ik de beste band van heel de groep.

Ik kijk door het raam.

'Nee dat meen je niet, ons huisje ligt net aan de kant van het bos.'

Ik kijk naar beneden naar de ingang van het bos, en ik zie hem weer staan. Die creep met het masker, ik zet een paar stappen achteruit en draai me om. Ik leg mijn handen op mijn ogen.

'Loïs, stop met dromen wat heb je toch?'

"Alles oke, Lo?" Vraagt Kacper. Rayan komt meteen naar me toe en slaat zijn arm om me heen. Ik kijk achter me door het raam, maar het heeft geen zin. Hij is alweer weg.

"Wat heb jij plots met het raam?" Vraagt Quinten. Ik ben volledig sprakeloos. "Bert, heb je mischien een pilletje tegen hoofdpijn?" Vraag ik twijfelend. "Ja wacht even." Zegt hij en neemt een pilletje uit zijn tas. Ik neem het in en adem diep in en uit, Rayan blijft bij me staan en kijkt me bezorgd aan.

"Ey wat is dat?" Vraagt Kacper, hij staat voor het raam te kijken naar het bos. "Hoe bedoel je?" Vraagt Quinten. "Er is iets daartussen." Antwoord Kacper terug. "Wacht even." Zegt Bert en neemt zijn verrekijker.

"Het is een oud huis." Zegt Bert terwijl hij kijkt. Hij geeft de verrekijker door aan Quinten zodat hij ook kan kijken. "Dikke verlaten locatie naast ons huisje." Spot Rayan. Ik kijk ook even en het is inderdaad een huis.

'In mijn hoofd leg ik een link met die creep en dat huis, maar die creep is niet echt. Ik beeld het me gewoon in, denk ik...'

"Vanavond na het eten gaan we kijken." Zegt Kacper enthousiast. Iedereen stemt meteen in. "Is dat wel veilig, ik bedoel, het ziet er echt een oud huis uit." Zeg ik. "Als we bij elkaar blijven en niks slopen is er niks aan de hand." Zegt Quinten.

'Iedereen wil dit behalve ik, maar ik ga gewoon mee. Een beetje avontuur kan er altijd wel in.'

Toch ziet Rayan twijfel in mijn ogen. "Blijf gewoon dicht bij mij, er overkomt je niks, beloofd." Ik knik.

"Kom we gaan eerst naar de stad wat gaan eten ik heb echt honger." Zegt Kacper. En we lopen de kamer uit.

-----------------------------------------------------------------
Eerste hoofdstuk! Ik heb hier veel zin in! Ik heb veel leuke ideeën voor dit boek, stay tuned😏❤