MARLIJN

H O O F D S T U K 1

'help! Iemand' Marlijn werd meegenomen naar een oude kelder met een zak om haar hoofd.

'Marlijn wakker worden' zei de moeder van Marlijn. Marlijn werd wakker en liep naar beneden om wat eten te pakken ze nam een banaan met want limonade en een koekje ze zat te denken aan haar droom. Ze werd ontvoerd met een busje naar een rare kamer onder de grond. Verder kan ze het niet meer herinneren, ze vond het maar een rare droom. 'tring tring' de deurbel ging Marlijn liep naar de deur om hem open te doen toen ze op de deurmat stond voelde ze dat er iets niet goed was. 'mama, de deurbel wil jij even doen' riep Marlijn. De moeder van Marlijn zei dat ze open mocht doen. Met angst van hoofd tot tenen deed Marlijn de deur heel zachjes open. 'hey' zei Anne de beste vriendin van Marlijn. 'Anne wat leuk dat je gekomen bent!' Anne woont in Amerika twee keer in het jaar komt ze naar Nederland om haar vrienden en familie te zien. Ze zaten met zn tweetjes aan tafel met een kopje thee.

Die avond poetste Marlijn haar tanden ging naar de wc en borstelde haar haar nog even en deed het vervolgens in een staart toen ze in bed lag werd ze ineens heel bang , ze hoorde haar klokje tikken, de wind van buiten en ze dacht de hele tijd aan de man die haar meenam naar de kelder

'aaahhh' Marlijn schrok ineens wakker. 'Marlijn! Wat is er?' de moeder van Marlijn 'Niks aan de hand mam gewoon een enge droom'. De volgende ochtend word Marlijn zelf wakker en loopt naar beneden 'ben je al wakker?' vraagt de moeder van Marlijn die met een kopje koffie de krant te lezen.

Als Marlijn thuis komt schrijft ze over haar droom.

'iemand help!' ik werd meegenomen door een man met een zak over mijn hoofd hij bacht me naar een koude donkere plek hij nam mee en bond me vast aan een stoel en...........

De telefoon van Marlijn ging over haar beste vriendin Anne berichte haar.

Anne: hey Marlijntje ik heb een vraag

Marlijn : hey ja ik moet jou ook iets vertellen

Anne: oké jij eest 😊

Marlijn: nou het klinkt misschien raar maar ik heb een droom en elke nacht gaat de droom veder

Anne: oké dus?

Marlijn: het lijkt alsof het me iets wilt vertellen

Anne: Marlijn, het is maar een droom....

Marlijn: ja dat is waar maar ik wilde wat vragen...

Anne: ja weet ik maar ik heb echt een dringende vraag

Marlijn: oké zeg maar 😊

Anne : kan ik vanavond blijven slapen? Mijn ouders gaan wat drinken bij mijn moeders broer....

Marlijn : is goed 😊 we praten dan wel verder

Anne: oke tot zo x

In de avond praten Marlijn en Anne over haar rare dromen. Marlijn laat haar boekje zien met haar dromen erin. Anne gelooft er niks van en denkt dat het gewoon fantasie droom is.

De volgende ochtend werd Marlijn wakker ,toen ze zag dat Anne al wakker was vertelde ze snel weer over haar droom, wat Anne natuurlijk niet intereseerde. Marlijn vertelde over de plek waar ze naartoe werd gebracht, 'ik werd naar een donker vertalen koude huis gebracht ergens diep in eens hier ver vandaan de man zei dat dit een bijzondere plek voor mij was' vertelde Marlijn.

'dus diep in het bos in een huis wat een bijzondere plek was?' vroeg Anne. Ze dachten allebij aan een bos hier ver vandaan waar iets bijzonders was gebeurt. Anne en Marlijn gingen op onderzoek uit want Marlijn moest en zou de plek in het bos vinden. Ze zochten op internet naar bekende bossen.

'Ik snap er niks van waarom valt er niks over te vinden?' vroeg Marlijn. 'omdat het gewoon een droom is Marlijn' zei Anne.

Anne geloofde nog steeds niks van. 'Huh?, wat is dat?' Anne hoorde een raar geruisel. 'MARLIJN' Anne riep Marlijn maar Marlijn hoorde niks. 'MARLIJN!', Marlijn deed haar koptelefoon af, 'wat is er Anne' vroeg Marlijn boos 'ik was bezig met nadenken'. 'hoor je dat?' vroeg Anne 'ja dat is mijn muziek duh' zei Marlijn 'nee hoor je dat geruis niet?'. Anne en Marlijn waren doostil maar ze hoorde niks. Toen Marlijn haar koptelefoon weer opdeed hoorde Anne het geruis weer. 'Marlijn ik hoor het geluid weer, Marlijn?'. 'Wat is er nou?' vroeg Marlijn boos. 'Hoor je het dan niet?' zei Anne ,'dat geluid?. Marlijn snapte er niks van ze hoorde niks, zelfs Anne begreep er niks van. Anne dacht na maar waarom hoor ik alleen het geluid als Marlijn haar koptelefoon opzet? .....

Die avond bracht Marlijn, Anne naar huis

'tot de volgende keer!' zei Marlijn. Anne dacht na aan wat er in de middag gebeurde, Marlijn haar ouders waren niet thuis, ze heeft geen huisdieren wat zou dat dan zijn geweest? In sprookjes gelooft ze niet maar dit, dit is wel een beetje raar

'hallo?' vroeg Marlijn terwijl Anne aan het nadenken was. 'oh euhm tot ziens en bedankt voor het lorgeren'. Marlijn merkte dat er iets was maar niks merkend namen ze afscheid.