konuşuyorum seninle, sabahın beşinde,
bir bank taburesinde, soruyorsun bana;
yüreğim nerede?
oysa bunun cevabını ben de bilmiyorum.
bende olmadığını biliyorum, diyorum sadece,
sen bana vurulmazsın,
sen beni öpmezsin,
sen bana şiir okumazsın,
sen bana şarkı yazmazsın,
sen bana gelmezsin.
bu alev beni yaktığı gibi seni yakmaz diyorum,
sen iyileri seversin bilirim,
sevdiğim ben iyi olmayı başaramadım,
özür dilerim.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
vaveyla*
Şiirkalabalık ve telaşlı bir şehirde, kimsenin bilmediği en durgun sokaksın sen.
