POYRAZLI DENİZİM

1. BÖLÜM

Karanlık ve dar bir sokakta gidiyorduk . O önde ben arkada. O hızlanınca ben de hızlanıyorum, o yavaşlayınca be de yavaşlıyorum. İçimden beni görmemesi için dua ediyorum
Sokağın sonuna geldik ve o köşeden döndü. Ben de tam dönmüştüm ki bir el ağzımı kapatıp sırtımı duvara yapıştırdı. Ve karşımda onu görünce çok şaşırdım. Ayaklarım artık bedenimi tutamıyorum ...

~6 YIL ÖNCE

Anne ben dışarı çıkıyorum, dedim . Annem "tamam kızım geç kalma "dedi .
Koşarak dışarı çıktım. Hemen İdil 'in yanına gittim. " ne oynayacağız " dedim
Bir de baktım idil 'in arkasında Efe var ( efe idil'in ikizi) hemen boynuna atladım
Bayadır Efeyi görmüyordum. Çünkü efe nin tedavisi vardı. Efe hastaydı ama ailesi efe fazla üzülmesin diye hastalığından fazla bahsetmezdi. Efe "eee hadi ne yapıyoruz " deyince İdil hemen atladı "saklambaç oynayalım " dedi
Efe kafasını olumlu anlamda salladı. İkisi de bana baktığında " olur " dedim
"Hadi siz saklanın ben de sizi bulayım " dedi efe . EFE saymaya başladı. İdil ve ben hemen koştuk. Karşıdan karşıya geçerken tam yolun ortasında bir arabanın bana çok yaklaştığını gördüm. Korkudan olduğum yere çivilendim. Gözlerimi kapadım
Daha sonra yüzümde bir nefes hissettim. Gözlerimi açtığımda o koyu kahve gözlerin sahibiyle karşılaştım. Önüme düşen saçlarımı kulağımın arkasına tutturdu.
Üzerimden kalkarak uzaklaştı. Ben de arkasından baka kaldım ...

~GÜNÜMÜZ ~

Korkudan ne yapacağımı ve ne diyeceğimi bilemedim. Aslında korkuyla karışık bir hayranlıktı bu. Gözlerinin rengi siyahın en koyu tonundan bile koyuydu şu an .
Bir elini boğazıma yerleştirdi. Ve sordu.
" Sen de kimsin ? "

İnşallah beğenmişsinizdir.
Bu bölümün kısa olduğunun farkındayım. Diğer bölüm daha uzun olacak canlarım
Seviliyorsunuz...

Instegram :
Zynpclnnx