Hisleer, hisler ne zamandan beridir böyle saklanır ki, kim bilir neler olmuş ki böyle bastırılıyor. Uzun vâdeli bir acı mı, yoksa kısa süreli bir kuşku mu.
Kimin umrunda, zaten kimsenin umrunda olmadığım belli. Ben O KİŞİ yani bana böyle hitap ediliyor. Ismimi bilen yok, okul dosyamda bile O KİŞİ yazıyor, hah şaşılacak durum değil.
Okulun ilk günü, lanet olası bir günle karşıdayım yine.
Yine sim siyah kombinim, şapkam ve maskemden mahrum kalmadım. Kulaklıklarım ve telefonum, olmazsa olmazım zaten.
▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶
Okulun bahçesindeyim, ne iğrenç tipler böyle, yoksa bana mı iğrenç bakıyorlar.
UMRUMDA DEĞİL, ben kendi kendime yeterim.
Okula yavaş adımlarla ilerliyordum. Herkes birbirine birşeyler fısıldamaya başladı, ah lanet olsun bu nedir ya. Yeni okul mu yoksa dedikodu magazini mi.
❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌❌
Sınıfımı buldum. Içeri girip en arka sıraya geçip sırama uzandım, kimseyle tanışma gereğinde bulunmadım. Bu dünyada lanet olası, hayattan bezmiş birisiyim. Depresyonu dibinde yaşıyorken benim ailem, ve bunlar nasıl da pozitivler.
Ders başladı, herkes kendini tanıtıyorken sıra bana geldi.
Herkes bana döndü, ben ise kendi sesimden 2 ton daha kalın bir ses tonuyla bana O KİŞİ diyin dedim.
Herkes alaycı davranmaya başladı.
Ders bitmiş ve tenefüse çıkmak için kalktım. Çıkarken ise birkaç erkek tarafından sıkıştırılıp itildim, dövülmeye başladım, onlara karşı koyabilmeye gücüm var, fakat beni tutan birşeyler var..
Beni sık sık döven babam aklıma geliyordu. Ah içkici serseri.
Dövülmemin bitmesini bekledikten sonra, herkesin güldüğünü fark ettim, ağlamaya başlasam da maske ve şapkamdan belli olmaması benim işime yarıyordu.
🔽🔽🔽🔽🔽🔽🔽🔽🔽🔽🔽
Eve gitmiştim, içeri gecince annem karşıladı beni sarıldı ve şapkamla maskemi çekti, ki yüzümün o dayak yemiş halini görene kadar, endişelendi ve bana sarıldı.
Depresyonda olduğumu bile bile bana hep pozitif yaklaşan bir melek gibiydi. Ona sarıldım ve sorun yok dedim.
Odama çıkarken ağlamaya başladım, ki o dakika annem tüm gün bana seslenilenin aksine ismimi söyledi.
KIM TAEHYUNG, GEL ANNEN SANA ŞARKI SÖYLEYECEK.
Evet benim ismim Kim Taehyung, bu da benim içler acısı, hikayemin başlangıcı. Belki de düzelir ha, sanmıyorum..
*HELLOOO KORUYUCU MELEK hikayemin bölümleri silindiği için, arşivimde olan bu hikayemi paylaşacağim, sadece yazdıklarımı hatırlayana kadar, fakat beğenirseniz hep paylaşırım. Sizleri seviyorum ben yazarınız Taelien🔪 sağlıcakla kalın*
ESTÁS LEYENDO
Yıpranmış Hisler
FanfictionHayat hayal ettiğiniz gibi olmaz, bazen beklemediğin anda hiç beklemediğin yerden seni kısıp kavurabilir, boşver, kimse hala seni tanımıyor.
