En nu? (Voltooid)

Rechtzaak

Hoofdstuk 13

Dinsdag

Lotte

Mama was nu al een week begraven en ondertussen ging ik al terug naar school. Ik kon me nooit concentreren op school ik zat meer in de aula te wenen dan dat in de klas zat. Levi zat altijd bij mij, hij troostte me super goed. Ik was hem echt heel dankbaar. Voor hem was het ook niet makkelijk, hij moest mij constant troosten en probeerde er voor te zorgen dat ik bij hem mocht wonen. Maar dit verliep niet zo vlot. Papa wou dat ik bij hem ging wonen maar ik wou dit niet echt niet! Ik wou hem nooit meer zien, ik had zo veel schrik van hem. Hij deed mijn altijd pijn nooit deed ik iets goed nooit! De ouders van Levi en papa hebben nu een hele grote discussie over waar ik nu moet wonen. Levi zijn ouders bellen nu regelmatig met de mensen die ons helpen. Deze mensen hebben ervaring met zo'n zaken, maar dan nog blijft het een grote strijd. Ik hoop dat er geen rechtzaak komt, maar de kans is er. Dat zeiden de ouders van Levi gisteren.

Ik lag al uren wakker wanneer de wekker ging. "Dag prinsesje" zei Levi die naast me lag en wakker werd. "Hey" zei ik stil. Levi ging recht zitten en keek me aan. "Liefje wat is er?" Vroeg hij bezorg. Ik hield mijn schouders op. "Ik weet het gewoon even niet meer. Alles loopt gewoon fout, ik heb nooit geluk. Papa slaagt me, mama is dood, ik moet misschien bij papa gaan wonen en mag jou dan nooit meer zien en en ...." ratelde ik. "Liefje toch kom hier" zei Levi en trok me naar zich toe. "Het enige wat ik nu nog heb is jou" snikte ik. "Liefje toch, wil je naar school of thuis blijven?" Vroeg hij lief. "Naar school dan heb ik tenminste wat afleiding" "Oké kom dan" We stapte uit bed en maakte ons klaar voor school.

"Levi en Lotte, directie nu!" Riep de leerkracht aan de schoolpoort toen we te laat toe kwamen. We knikte braafjes gingen naar de directie. We klopte aan en gingen naar binnen. "Ja voor wat komen jullie?" Vroeg ze. "Euhm, we waren weer te laat" zei Levi. "Zet jullie dan maar, ik weet niet wat ik nog moet doen met jullie. Strafstudie helpt niet, een gedragskaart ook niet, ...... misschien helpt schorsing?" Zei ze boos. "Nee mevrouw, a.u.b schors ons niet. Het is mijn fout dat Levi te laat was dus schors alleen mij." Zei ik. "En waarom is het jouw fout?" Vroeg ze. "Smorgens moet ik altijd wenen omdat mama is gestorven en Levi troost me dan waardoor we dan te laat komen." Snikte ik. "Sorry dat was ik vergeten, ga maar naar de klas en als er iets is kom dan maar langs. En als jullie nog te laat komen maakt het niet uit hoor, Lotte ik ben al blij dat je er bent." Zei ze vriendelijk. We bedankte haar en gingen naar de klas.

Toen we na school bij Levi thuis kwamen zaten zijn ouders aan tafel en keken serieus naar ons. "Wat is er?" Vroeg Levi. "Er er ... komt een rechtzaak, sorry Lotte." Zei levi's moeder. "Wat!? Nee dat mag niet! Wat als papa de rechtzaak wint dan moet ik bij hem wonen en mag ik niet meer naar Levi en naar een andere school en en ...." roep ik in paniek. "Rustig prinses als komt goed jij moet niet naar je vader, daar zorg ik wel voor." Zegt Levi en trekt mij in een knuffel. "Gaan jullie maar naar boven, en Lotte alles komt goed beloofd." Zegt de vader van Levi.

1 week later, dag van de rechtzaak.

Het was nog heel vroeg in de ochtend toen ik wakker werd. Vandaag moesten we niet naar school omdat we naar de rechtzaak moesten. Ik had super veel stress en was bang en kon dus niet meer slapen. Om 10 uur begon de rechtzaak, ik had dus nog veel tijd. Ik kroop weer dicht tegen Levi aan en uiteindelijk viel ik weer in slaap.

We vertrokken naar de rechtzaak en gingen de zaal binnen. De rechtzaak begon en er werd veel gediscussieerd na een lange tijd wist ik dan eindelijk bij wie ik moesten wonen. We vertrokken naar het huis van mijn vader. En met we bedoel ik Levi, zijn ouders en ik. We gingen al mijn spullen halen want ik mocht bij Levi wonen! Ik was super blij toen ik hoorde nu kon ik bij Levi blijven.

We kwamen terug bij Levi aan en brachten mijn spullen naar Levi zijn kamer aan. Zijn ouders hebben mij gevraagd of ik een eigen kamer wou. Nog voor ik toen kon antwoorden riep Levi al dat ik bij hem op de kamer ging slapen. Zijn ouders keken naar mij en ik knikte dat ik het goed vond. De kamer van Levi was toch groot genoeg voor twee.

Terwijl ik mijn kleren in de inloopkast hing (die zeker groot genoeg was voor 2) brachten Levi en zijn vader een tweede bureau en boekenkast naar de kamer. Levi's vader ging terug naar beneden en Levi hielp me met mijn kleren en vervolgens hielp hij mij mijn schoolgerief in de boekenkast te zetten. Nog wat pennen en zo op mijn bureau en klaar. We gingen in de zetel zitten en keken een film.

Na het avondeten keken we nog wat TV en gingen vroeg slapen. Morgen moesten we weer naar school en na school moesten we dringend voorbereiden voor de examens want volgende week maandag begonnen we met wiskunde. Dinsdag Engels, woensdag Frans, donderdag Nederlands en chemie, vrijdag aardrijkskunde en biologie, maandag geschiedenis en fysica. Dinsdag begon onze vakantie al we moesten alleen vrijdag nog naar school samen met ouders om het rapport te gaan halen je kreeg dan nog wat uitleg. Ik kroop dicht tegen Levi aan en viel in slaap.