The witch

Visioenen

Het begon allemaal toen ik naar de eerste klas ging. Ik merkte iets, ik kreeg visioenen. Die visioenen kwamen gek genoeg later ook uit. Ik dacht er nog niet zoveel overna, want ja, het ging meestal maar gewoon over wat voor een cijfer ik zou krijgen. Zo ging het een paar jaar. Toen ik vijftien was kreeg ik een gevoel, een naar gevoel. Een gevoel wat ik nog nooit eerder heb gevoeld. Mijn beste vriendin Lucy zei dat het waarschijnlijk een gevoel was dat ik een slecht cijfer zou krijgen, maar ik had er toch een ander gevoel bij. Die nacht had ik een droom, nou ja een nachtmerrie, ik zag iemand, een vrouw. Ze schreeuwde om hulp, ik schrok wakker en werd midden in het bos wakker. Ik rende snel naar huis. Mijn ouders zeiden dat ik waarschijnlijk had geslaapwandeld. Ik voelde me raar, maar ja ik ging maar naar school toe en probeerde er maar niet aan te denken. Eerst durfde ik het niet aan Lucy te vertellen want ik was bang hoe ze zou reageren, maar ik wist dat ik het wel aan haar moest vertellen. Lucy vond het maar een raar verhaal, het was bijna alsof ze me niet geloofde. Die middag toen ik thuis kwam was mijn oma er. ik ben altijd heel blij als mijn oma er is want zij was de enigste met wie ik kon praten over dit, zij verklaarde me niet voor gek. Toen ik dit verhaal aan mijn oma vertelde, had mijn oma een soort van glimlach op haar gezicht en zei ze: "Oké,je bent er klaar voor"....