KURT OKULUNDAKİ TEK İNSAN

1.Bölüm

Merhaba azimli okurlar, ben yazarınız. Bu benim wattpette ilk yazdığım roman değil... Neyse ben sizi oyalamıyım. Eğlenceli okumalar...

Merhaba ben Jessie. 17 yaşındayım. Annem ve babamı ben 10 yaşındayken  trafik kazasında kaybettim. Şimdi ise teyzemle yaşıyorum...

                          --

Sabah teyzemin yüzüme su dökmesi ile uyandım.

"Ya teyze!"

"Hadi uykucu okul zamanı. Daha müdüre gidip kayıt yaptırıcaksın. İlk günden geç kalma."

Teyzem çok oyuncu biridir. Ha bide söylemeyi unuttum teyzem bekar.

"Hangi alemlere daldın yine jes? Hadi."

"Tamam teyzoşum."

Yatağımdan kalkıp banyoya doğru yürüdüm...

Elimi yüzümü yıkayıp odama çıktım. Teyzem valizimi hazırlıyordu.

"Teyze, ben hallederim. Zahmet etme sen."

Teyzem bana bırak konuşmayıda git üstünü giyin bakışı atıyordu. Ne uzun bakışmış arkadaş...

Dolabımın kapağını açıp dar mavi kot pantolonumu ve beyaz sıfır kollu tişörtümü alıp giyindim.

"Valizini hazırladım. Hemen aşağı gel. Kahvaltını hazırladım. Yapta git.(😢)"

"Ay teyzoşum tamam. (😂)"

Teyzem gözleri dolu bir şekilde odamdan çıktı...

                         ---

"Birsorun çıkarsa ara beni."

"Tamam teyze. Ararım teyze. Okuluma geç kalmadan bıraksan beni teyze."

Teyzem gülerek bıraktı beni... Teyzem kapıyı kapatınca bende arkamı dönüp yürümeye başladım...

Bir taksi durdurmak için elimi uzattım. Şansın varmışki bir tanesi durdu...

                        --

Okula vardığımda yavaş adımlarla yürümeye başladım. Bu okul bilmediğim bir nedenden dolayı beni ürkütüyor.

O senin geri kalmış zekan yüzünden. Bir latte istedim göndermedi hala.

Ne! Sen benim beynimden lattemi istedin?

Evet ne olmuşki?

Defol iç ses, utandırma beni.

Tamambe ne bağırıyon? Gittim ben bay.

İç sesimi gönderdikten sonra yürümeye devam ettim. Nedense bütün öğrenciler bana bakıyordu. Hatta bir kız omuzuma bilerek çarptı. Nemi oldu? Nasıl oldu anlamadım ama yere düştüm. Herkes deli gibi gülmeye başladı. Ben ağlamamakiçin dişlerimi sıkarken biri bana elini uzattı.

"Merhaba ben Alex."

Bu çocuk bana kendini tanıtır tanıtmaz herkes bir anda gülmeyi bıraktı.

Hemen ayağa kalkıp bende ona elimi uzattım.

"Bende Jessie."

"Hımm, insan kokuyorsun. Yanlış okula gelmediğine eminmisin?"

"İnsan kokuyorum derken?"

"Yani bu okula senin gibiler giremez."

Ona tek kaşımı kaldırıp baktım. Tam konuşmak için ağzını açmıştıki bir öğrenci gelip

"Hadi Alex geç kalıyoruz. Eğer gitmezse gösteririz gününü."

"Tamam Scott."

Çocuk bana göz kırpıp gitti. Bende kendimi toparlayıp müdürün odasına doğru ilerlemeye başladım. Her adımımda dahada kötü hissediyordum...

Müdürün odasına vardığımda kapıya üç kez vurdum. Müdür gir komutunu verdikten sonra kapıyı aralayıp odaya girdim. Müdürün tam karşısındaki koltuğa oturup konuşmaya başladım.

"Ben Jessie. Lise sona kaydolucaktım."

"İnsan kokuyorsun."

Aklıma gelen en malca şeyi söyledim.

"Parfümüm olabilir."

Müdür tereddütle başını sallayıp

"Sınıfın 10/A. Buda oda anahtarın."

"Teşekkürler."

Müdürün odasından çıkıp kendi odama doğru yürümeye başladım.

"Hey Jessie!"

Evet sevgili okuyucularım bu bölüm bukadardı. Bu arada bundan sonra konuşmaları siyah ile yazacağım. Aynı zamanda bu karakterlerin resmini vermeyi düşünmüyorum. Nedeni sizin o karaktrrleri hayal etmenizi istememdir. Ama eğer karakterlerin resimlerini isterseniz yorumla ta istiyoruz yazarsanız sevinirim...

Vote varmi sakın unutmayın...