Şimdi nasil başlasam nerden başlasam bilmiyorum ama yüregimde ki birikintileri anlatmak belkide iyi gelecek küçük yüreklerimize..Belki ben çok küçük yaşlardayım ve arkadaşlarım sayılı.Serap,Sevda ve Ceylin bunlar benim can kardeşlerim ve dostlarımdır.Belki bu mahallede tesadüf eseri buluştuk Serap'la çünkü daha önce sahil kenarına yakın bir yerde oturuyoduk 5 ve 6 yaşlarında iken.Belki o zaman daha dostluk nedir bilmezdik ama iyi bir dostluğumuz vardı.Kaya gibi sert bir arkadaşlığımız vardı.Ve Serap la şu an oturdugumuz yerde bir markette 2 sene sonra yani 8 yaşında karşılaştık.Ben tanımadım o beni tanıdı ve hemen durdurdu beni:
-Leyla sen misin?
-Pardon?
-Tanımadın mi beni?Ben Serap.
-Hayır çıkaramadım.
-Sahil kenarındayken aynı mahalledeydik.
-Aaaa evet hatırladım:)nasıl mutlu oldum anlatamam.
-Seni gördüğüme bende çok mutlu oldum.Ilk başta tanımadığına sinirlensemde seviyorum seni.
-Yaaa üzgünüm ama cidden hatırlamadım.
-Tamam sonuçta hatırladın ya o da yeter.
-Neyse sonra görüşürüz şimdi gitmem gerek görüşürüz serapcım.
-Görüşürüz leyla.
O heyecanla marketten alacağımıda unutmuştum.Eve geldim annem bir ton fırça attı.Bende anlatınca olayı annemde mutlu oldu benim adıma.
Bugün böylece bitti.Yarın ola hayrola.
Destrklrrinizi bekliyorum.ona gore yazmaya devam edicem.
YOU ARE READING
mutlulugun ugramadigi semt
ChickLitaslinda burda 4 arkadasin kardesin mutsuz hayatlari ve biranda degisen hayatlarini anlatmaya calisacagim ne kadar becerebilirim bilmiyorum ama birseyler yapmaya calisacagim 4 can dostu aslinda hayatlarina mutlulugun hic ugramadigi semtte yasiyorlarm...
