Bilirsin,bilirsin seni ne çok severdim
Bir iki ağlamamız olurdu sonra gülerdik..
Sana masallarda kahramanlar vız gelirdi,
Umulmadık diyarlara giderdik sen bilirdin..
Sabaha uyanışı gözlerimin sanaydı sırf sana..
Hiç mutlu olmadım ve hep tedirgindi her yeni gün başka
Başka bir rüyaydın sen,kadınım
Adını yazmak kolay değil her kelime,olsa dahi hece,arkasından seni anlatamazdı hiçbir cümle
Anlamsız gülüşlerin vardı sonra hiç gidemediğim bir duraktı elimde delik şemşiye ile beklediğim
Şiir okurdun konuşmadan sessiz,bağıran gözlerindi....
Bir sokaktı düş;düşmemek üzerine kurulu bildiğim adreslerden de öte
Yazılı olan olmayan ne varsa bulurdum...Hepsi aklımda dururdu
O sokağın anıları dahil...kahramandın
Zanaatkardık aşk sanattı tüm şehri birlikte boyadığımız
Küçülürdü her şey ve her adım büyüktü aslında
Sen bilirdin seni ne çok sevdiğimi,kadınım
YOU ARE READING
Gül Kurusu
PoetryHer garip anımsama hatırlanmalara mecburdur, bunu sadece gidenle gelen bilir aslına bakıcak olursak gitmekle gelmek arasında da bir fark yoktur..
