"Its okey to cry Mau...,"bulong niya sa akin habang yakap ako.
Niyakap ko rin siya ng mahigpit. Na para bang aalis siya kapag binitiwan ko siya.
" You have to cry.You need to cry....,"he said again.
Naramdaman kong hinihimas niya ang aking likod upang magluwag ang aking dibdib.
Umiling lang ako. Kahit pilitin kong umiyak ay walang luhang lumalabas sa aking mga mata. I can't cry. I don't know how to cry..... anymore.
Manhid na ang aking puso.
I can still feel pain but my tears won't fall...
Ngumiti siya ng malungkot.
"What happened to you? Where's the sweetest Maureen that i used to know?"
Ngumiti lang din ako sa kanya.
I can still smile even in pain. Even if im so broken.
I stared at him. Siya ang pinapangarap ko dati. Siya ang pinag- alayan ko ng lahat. My tears,my smile and my heart were just for him.
He is my everything. I put him in a pedestal at kulang na lang ay sambahin.
That was before he left.
Because the moment he left me,he took my everything with him too.
I felt alone all those years. Miserable and broken.
Subalit sa pagbabalik niya hindi ko na madama ang dating nararamdaman ko sa kanya.
Strange... He feels like a stranger.
Kahit ang ngiti niyang dati ay nakakapagpalundag ng aking puso ay tila sing lamig na ng yelo ngayon.
Is it possible that my love for him is long gone. Or maybe my love is not enough to bring my shattered life back. I am so broken. Broked by the reality. And that love is just a myth that everybody believes.
YOU ARE READING
broken
RomanceAlam mo ba ang pakiramdam ng nakangiti ka pa rin kahit na nasasaktan ka na? Ang maging masaya sa iyong pagkawasak? Ang maging matatag kahit na hirap na hirap ka? Iyon ang buhay ni Maureen. Baliktad lahat. Kailangan niyang maging masaya kahit na...
