Perfect Strangers

Part 1 : Meet-up

Ali's POV

Well, I just passed in an entrance exam in a Science High school. Everything was totally different. Some even seem too odd to me. Parang matatagalan akong mag-adopt sa ganitong environment. Good thing na may mga na meet akong friends noong araw ng interview. Sila Raphael Ashton at si John Eleazar. Si John ang best friend ko. Parehas kaming mahilig maglaro ng computer games at parehas kaming makulit at masayahin. When the first day of school came, I waited for my friends to come first but I just realized that my friends are already in the school because Im going to be ridiculously late!

Such a bad habit of being tardy. Sa first day pa talaga chumamba! Pero nakahabol pa naman ako which is a good thing, pero wala akong kasama pa akyat sa room ko. Patay! tinamaan pa ako ng hiya! kahit na sa katunayan ay makapal ang mukha ko pero na cocontrol ko naman. Pagpasok ko sa room namin ay nakita ko kaagad sina Raphael at John. Tinabihan ko sila doon sa likod. Konting tsismisan lang naman ang ginawa naming lahat. Hindi rin nagtagal at dumating na ang teacher namin. "Good morning, class!" Ang masaya nitong bati. "Good morning, ma'am!" Ang amin namang tugon. "Ok class, please sit down" Ang sinabi naman nito. agad kaming umupo at nakinig sa mga inaanounce ng teacher namin. "Ok, class. I'm going to assign you all to your proper seats." PATAY! siguradong nasa harapan ako! Ang last name ko pa naman ay nagsisimula sa letter D. what a bad luck. Pinaupo ako sa 4th seat sa harapan. i really don't like seating infront, because the teacher's attention ay sa amin mapupunta. kami ang bubungad sa mga teacher namin araw-araw at yun ang pinaka-hate kong mangyari in my school years.

Nang umalis ang teacher namin to do some important things, nag palit-palit kami ng mga upuan. Pumunta ako malapit kina Raphael at John at nag-chat lang kami about life. Bigla kong naisipang pagtripan si John. Kaya nag-turo ako sa isa sa mga magagandang classmate namin at inasar siya. Sumakay naman si Raphael sa trip ko. Nakita ko ang nametag nila. So, tinanong ko kay John kung gusto niya ba o hindi. Umiiling lang siya. "Hindi ah.." Sabi niya. "Sus! Pakipot ka pa! Alam ko rin namang type mo siya eh!" Ang pagsakay naman ni Raphael. Si Jasmine. Mahilig siya sa K-pop at hindi ko pa rin maintindihan kung ano ang makukuha nila sa pag-idolize sa mga Korean. I still think of it. Maybe i missed some important details para malaman ko kung bakit nila nagugustuhan ang ganitong type ng pag-kanata at pag-sayaw.but let's continue. Tinulak namin si John papunta kay Jasmine. Cute naman siya at masiyahin. "Um.. Hi?" ang bati ni Jasmine habang papalapit kami sa kanila. "Hello! Meet John!" Ang makulit at natatawa pang sabi ni Raphael. "I am Jasmine. Nice to meet you!" WOW! ang sosyal ng speech! Pinaupo kami sa mga vacant seats na uupuan sana ng mga magiging classmates namin, pero umurong dahil hindi daw sila mag-eenjoy sa school namin.

Masaya naman kaming nag-kuwentuhan. Kasama ni Jasmine ang bagon niya ring friends na si Jennie. Habang naguusap kami ay napapansin kong kanina pa nakatitig sa akin si Jennie. Bigla lang akong na-alarma dahil sa loob ng isang oras naming pag-uusap ay parang nag-eenjoy siyang titigan ang mukha ko. Hindi ko lang maintindihan. Naiilang na ako at sa wakas ay tinanong ko siya. "Um Jennie? Kanina ka pa nakatitig sa akin ah. Is there any problem?" Dineretso ko siya. "Ahh... Nothing.." Sagot niya na parang nananaginip. Nailang ako bigla. "Huh? What do you mean nothing?" "Masyado ka kasing cute. Ok na ba?" sagot niyang sa wakas ay matino. Napaisip ako bigla. Cute ba ako? I think that she needs to wear glasses. I don't think I'm that cute para titigan ng ISANG ORAS. Nanahimik ang si Jasmine at ang mga friends ko sa pagtanong ko. Bigla kong nakita si John na ngumisi.

Napagisip-isip ni Raphael na maglaro kami ng game. Pass the Message! We formed our chairs into a circle form. I just noticed that John is too close to Jasmine. John started to babble away to Jasmine. Jasmine seemed to like it. Makulit si John pero ang kakulitan na to ay siguradong bet ng mga kababaihan. May sense of humor naman siya kaso kadalasn, CORNY. Napansin ko si Jennie na nakatitig, NA NAMAN. "HUY!" Binigla ko siya. "AHH! Grabe ka! Binibigla mo naman ako!" Padabog na pagkagulat niya. Medyo nag taray siya ng konti. Natawa naman ako. nalaman ko lang na mas cute pala siya kapag nagagalit kaya ginalit ko pa siya. She started to punch me. Tawa lang ako ng tawa. Napansin kong nanaanhimik na lang si Raphael sa isang tabi habang pinapanood kami nila John. Natuwa naman ako dahil sila John at Jasmine ay nagkakamabutihan. Magkakaroon kaya ng kami o sila?

Author's Note

I'm trying to make each Part to contain atleast a thousand words. Dahil dinadag-dagan ko pa ng mga Author's note na hindi ko alam kung bakit ko pa nilalagay kahit na hindi naman ito gaanong importante. I'm sometimes busy in school so I may or may not update this story everyday. I can still update my story every other day and I could still promise that in every week, I would add 1-2 Parts or Chapters in my story. BTW, the characters used in this story are only a coincidence. I will work hard on this book and if you have any suggestions. Just MESSAGE me OK? See you soon Pals!