Gözlerimi onun suratından çekip yavaşça ayağa kalktım.Elimi onu kaldırmak için uzattım ama elime bir süre baktıktan sonra omuz silkip bir anda ayağa kalktı.Olduğu yerde benim hareket etmemi bekledi.Beklemeden koridorda ilerledim arkamdan geldiğini ayak seslerinden anladığım için arkama bakma gereği duymuyordum.Odamın kapısını açıp onun girmesini bekledim ve kapıyı kapattım.İçeri girip yerime oturdum.Ayaktaydı ve etrafı inceliyordu.Yüzünde hiç bir ifade yoktu.Donuktu.''otursana''dedim karşımdaki koltuğu işaret ederek.Dikkatli bir şekilde koltuğa oturdu.Gözleri yavaş bir şekilde odayı tarıyordu.Onunla konuşmaya başlamak için gözlerimizin birleşmesini bekliyordum ama o gözlerini durmadan kaçırıyordu.En sonunda dayanamayarak ''Ben Jessica sen de ? '' dedim ve cevap vermesini bekledim.Bir anda gözlerini gözlerime dikti ve ''Harry''dedi fısıltıyla.''Evet Harry ,Nasılsın?''dedim.''Nasıl olabilirim? Biliyorsun sadece deliyim.''dedi.Bu şaşırmama neden olmuştu.İlk kez böyle bir hastayla karşılaşıyordum.Kendimi toparladım ve derin nefes alarak ''sen deli değilsin''diye yalan söylemek yerine ''Bunun nedenini biliyorsun öyle değil mi?''diye sordum.''Bunu sana anlatmayacağım.'' dedi.''Pekala sana dokunulmasından hoşlanmıyor musun?''dedim merakla.Gerçekten merak ediyordum.Ağzından çıkan her kelime ona olan ilgimi arttırıyordu.Cevap vermesini beklerken omuz silkerek geçiştirdi.''Odama gitmek istiyorum''dedi kafasını öne eğerek.Ayağa kalktım ve onunda kalkmasını bekledim.Sadece kolundan tutup odadan çıkarmayı planlıyordum.Ama koluna dokunduğum anda ani bir hareketle kolunu benden çekip ''Bana dokunma.! Sakın bana dokunma!''diye çığlıklar atmaya başladı.Onu sakinleştirmek istediğim için ondan uzaklaştım ve ''tamam Harry sakin ol,sana dokunmuyorum.Sadece nefes al.Lütfen sakin ol.''dedim yavaşça.Dediğimi yapıp derin nefes alıp vermeye başladı.Sakinleştiğini anlayınca gözlerini bana çevirdi.Gözlerinde garip bir acı vardı,çaresiz görünüyordu.Onun bana her bakışında garip bir şekilde ürküyordum.''Daha iyi misin'' dedim bir adım atıp ona yaklaşırken.''Lütfen benden uzak dur''dedi gözleri doluydu.''Harry neden sana dokunmama izin vermiyorsun?''diye sordum, cevap vermiyeceğini bildiğim halde.''Odama gitmek istiyorum.''dedi gözlerini kaçırarak.Kapıyı açıp odadan çıktım.Arkamdan geliyordu.Odasına girdim ve ona döndüm ''İşte burası,bu gece dinlen.Yarın kahvaltıdan sonra konuşuruz.Seni öğle grubuna koyuyorum.Tamam mı?''dedim gülümsemeye çalışarak.Kafasını sallamakla yetindi.Onu rahat bırakmak için odasından ayrıldım.Odama gitmek için yürüyorken Matt beni durdurdu.Endişeli görünüyordu.''Sen,sen iyi misin jess? '' dedi merakla ''iyiyim Matt.Neden böylesin?'' diye sordum.''Senin için korktum,şu yeni gelen hasta sana zarar verebilir.''dedi.Şaşırmamıştım,ondan böyle bir çıkış bekliyordum.''Harry mi?''dedim ve yalandan ufak bir kahkaha attım.''Evet ne var bunda gülücek?''dedi sinirli görünüyordu.''O çok tatlı korkma Matt sorun yok.''dedim ve bir şey söylemesini beklemeden ondan uzaklaştım.
Sabah kahvaltıya indiğimde gözlerim Harry'i aradı ama bulamadı.Yanımda kahvaltısını yapan Molly'i dürtükledim ve ''Harry nerede''diye sordum.''En son Matt onu odadan çıkarmak için uğraşıyordu ama gelmemekte ısrar ediyordu.''dedi.Matt'in ona kötü davranabileceği aklıma gelince yerimden kalktım ve Harry'nin odasına doğru hızla ilerledim.Harry'nin sesini duyunca koşmaya başladım.Hızla kapıyı açıp içeri daldım.Matt Harry'i kolundan tutmuş çekiştirmeye çalışıyordu normal olarak Harryde yine''bana dokunma''diye bağırıyordu.Matt'in yanına gidip kolundan hızla çektim.''ne yapıyorsun Matt?''diye bağırdım.Sanırım gerçekten sinirli gözüküyordum ki Matt'in suratı garip bir şekilde gerilmişti.''o kahvaltıya gelmek zorunda''dedi parmağıyla Harry'i işaret etti ve ona sert bir bakış gönderdi.Harry'e baktığımda ürkmüş ama sinirli görünüyordu.Duvar kenarına çökmüş ve gözlerini kapatmıştı.Matt'e dönerek ''Ondan uzak dur!''diye bağırdım.Kolundan tutup onu odadan çıkardım ve kapıyı kapattım.Harry'nin yanına gittim önüne oturdum.''iyi misin?''diye sordum.Ama bana cevap vermedi.Bir süre bekledim ama kafasını kaldırıp bana bakmadı bile.''Konuşmak istemiyor musun? Pekala en azından kahvaltıya gitsek?Harry lütfen kafanı kaldır,sana zarar vermicem.''dedim ama beni dinlediğinden bile emin değildim.Dayanamadım ve ''tamam sen konuşana kadar burada oturucam bunu yapabildiğimi biliyorsun.''dedim ve yanına geçip oturdum.Kafasını kaldırmadan ''Ben açım''dedi.Bu beni sevindirmişti.''Hemen geliyorum''dedim ve hızlıca yemekhaneye gidip tepsiye tüm yiyeceklerden doldurdum ve odaya geri döndüm.Odaya girdiğimde yemek masasına geçmiş ve beni bekliyordu.Hızlıca yanına gittim ve tepsiyi masaya koydum.Yemekleri ve beni süzdükten sonra ondan beklemediğim bir hareket yaparak bana gülümsedi.Bu bir teşekkür şekli olmalıydı.O an ona alışmaya başladığımı hissettim.
