EMANET KALP

~Emanet Kalp-1~

İşte İlk Bölümümüz...😍😍😍
Oy ve Yorum Yapmayı Unutmayın...
Sizleri Seviyorum...💕💕

" Ablaaa " sesiyle gözümü araladım bu ses Miray'a aitti yani kardeşime,

" Geldim ablacım geldim saat kaç yaa sen niye bu saate uyandın bakayım prenses " dedim yatağımdan
kalkarak.

Oda koşarak yanıma geldi.Bende yatağımı topladım ve ardından Miraya bakıp konuşmama devam ettim.

" Hem bugün hafta sonu okulda yok " dedim tek kaşımı kaldırarak kolay kolay erken uyanmazdı okula bile zor gönderirdim.

" Abla ben arkadaşlarımla buluşup biraz takılacaz " dedi.

" Takılıcaksınız öylemi sen nerden biliyorsun böyle takılma falan daha kaç yaşındasın bakayım sen " dedim.

" Abla 13 yaşındayım ben tamam mı " dedi itiraz eden sesiyle ardından koltuğa oturup konuşmasına devam etti.

" Nolur abla yaa nolur daha senden hiç birşey istemiycem söz " dedi yavru köpek bakışlarıyla bana bakarak.

" Tamam ama bir şartla " dedim parmağımı ona uzatarak

" Eğer bir daha matematik den düşük not alırsan bir daha asla dışarı çıkmana izin vermem tamam mı " dedim itiraz istemeyen sesimle.

Oda sevinçle yanıma koştu ve bana sarıldı.

" Söz abla söz 100 alcam görüceksin " dedi bende gülümseyerek konuşmama devam ettim.

" Kimlerle gidiceksin? " dedim.

" Melis ve Eylüle gidicem abla " dedi bende başımla onayladım.

" Ben gidiyorum bizim ordaki parkta dolaşcaz sonrada eve geliriz " dedi.

" Tamam geç kalkma 1-2 saat sonra gel tamam mı " dedim.

Oda kafasını sallayıp onayladı ve kapıya doğru yöneldi ve kapıyı açıp dışarı çıktı.Bende ardından odasına gidip yatağını toplamaya başladım.Tabikide toplamamıştı yatağını her zamanki gibi.Yatağını topladıktan sonra odadan çıktım.

Salona geçtim ve masayı toplamaya başladım.Sabahki yediklerini kimse toplamamıştı.

" Acaba bir günde masayı toplasanız nolur ki yani illa ben toplayacağım dimi offf offf " dedim bağırarak evdekiler sesimi duysun diye.

Efe odasının kapısını açıp salona teşrif edebildi sonunda.

" Ooo Efe bey sonunda uyana bildiniz sizi rahatsız mı ettim yoksa " dedim.

" Offf Maral yaa sabah sabah niye bağırıyorsun acaba " dedi beyfendi.

" Maral ne bee bana abla diyceksin demedimi sana ben " dedim kızan sesimle.

" Ne ablası yaa biz ikiziz unutumu maral benden sadece 5 dk önce doğdun " dedi ukala.

" Ne farkeder ablanım ben senin o kadar " dedim bende kaşlarımı çatarak.

" Tamam tamam kızma canım ablammm benim " dedi yanıma gelerek sonra sözüne devam etti.

" Ablaamm canımm senden birşey istiycem şey- sözünü tamamlamasına izin vermeden konuşmaya atıldım.

" Para cüzdanımın içinde ama sadece bugün için veriyorum sonra çalışıp kazandığın parayı yiyeceksin ona göre " dedim.

" Cansın sen yaa cann tamam söz aylığımı alım senden söz istemiycem" dedi ve koşarak odama gidip çantadan cüzdanı aldı ve içinden para alıp yanıma geri geldi.

" 100 Tl aldım " dedi bana parayı göstererek bende tamam dedim oda parayı cebine koydu.

" Ben işe gidiyorum Efe sende yediklerini topla ve işe git tamam mı " dedim.

" Tamam da sen birşey yemedinki aç mı gideceksin " dedi benimi düşünürmüş bizim Efecik.

" Ben işte yerim bay bay ben çıkıyorum " dedim ve çantamı alıp kapıya doğru yürüdüm.Kapıdan dışarı çıkıp durağa doğru yürümeye başladım. İşte bizim aile böyleydi.
Ben,Miray Ve Efeden İbareti Ailemiz.
Babam ve Annemi İse Kaybetmiştik.
Babamı kaybedeli 3 Ay olmuştu.

Ama Annemi ise ben 8 yaşındayken vefat etmişti.Onları çok özlüyorum. Bu aileyi ayakta tutmak artık benim görevimdi.Annemden sonra bu işi babam yapmıştı.Babamdan sonra ise bu iş bana düşüyordu.

Aniden kalbimin sıkışmasıyla bir anda yürümeyi kestim.Başımda dönmeye başlamıştı.Bir anda gözüm kararmasıyla kendimi yerde buldum sonrası ise karanlık...