"Bunu başarırsan Magdelana, tüm ailen seninle gurur duyacak."
Maggie babasının yapmacık sesini duyduğunda gözlerini devirmemek için kendini zor tuttu.Ona bağırarak bu şirketin ailesi olmadığını söylemek istedi ama kendini tutması gerektiğini biliyordu.Kendisi çok onurlu bir insanmış gibi, herkesin aslında bir çeşit örgüt olduğunu bildiği topluluğa daha masum bir hava katmak onun için yalan söylemekten de kolaydı.
Tamamı toplumda belirli bir statüye sahip insanlardan oluşan bu topluluk, rakiplerinin itibarlarını yok etmeye dayalıydı.Dıştan herkes onları tam anlamıyla kaliteli bir kurum olarak görür, ancak kimse içte neler döndüğünü bilmezdi.
Maggie bunu yapacak olmaktan nefret ediyor ve aynı zamanda korkuyordu, nedeni kanuna yakalanacak olması da değildi.Birini zehirleme fikri korkunçtu.
Üstelik o kişiyi henüz tanımıyordu bile.
Ne dediğini tam olarak idrak edemeden ağzından "Tamam." sözcüğü çıktı.Gözlerini kocaman açarak babasına baktı.Çoktan duymuştu.Yavaşça gülümsemesini izlerken tüyleri ürperiyordu.
"20 yıldır bizi mahkemede süründüren alçakların sonunu getirebileceğin için şimdiden tebrikler." Hemmings ailesinde mühendislik, yadigâr gibiydi.Maggie babasının Bay Hemmings ile yaşadığı sorunlara az çok aşinaydı ancak bu, yapacağı şeyleri geçerli kılmıyordu.Babası eline aldığı kadehi herkese sertçe bakarak havaya kaldırdı."Kızımın başarısına."
Herkes de ona uydu.
&
ESTÁS LEYENDO
mechanics | lrh
Fanfiction❝Eğer sevgiden anladığın buysa, kalbimi sökmene kolayca izin verirdim.❞
