CHAPTER 10:
ASHLEEN POV:
"YOU ?" Namilog ang mga mata ko @_@ ng makita ko kung sino ang nakaupo sa sala namin at kausap si ATe KITTY-----si KENJIE...tumayo agad siya ng makita ako...
"Hi, ASHLEEN, good evening."
Hindi ako nakasagot. hindi ko kasi inaasahan na makikita ko siya sa bahay, lalo at ilang araw na kami hindi nagkakatext..
"Paano sis, maiwan ko muna kayo ha, okay? May gagawin pa ako eh." sabi ni ate.
"You dont give up, do you." sabi ko kay KENJIE.. "Napakaimportante ba sayo na lahat ng babaeng magustuhan mo ay mahulog sa kandungan mo kaya hindi mo matanggap na mabigo..?"
Mukhang nasaktan siya sa sinabi ko.. "I'm not that kind of guy.." sabi niya
>>kiber ko? he so deserves it.. Yan ang sabi ng isip ko pero hindi ko siya kaya bastusin. Kasi hindi naman ako pinalaking ganun..
"I'm sorry.."
"I understand. Inaamin ko, ang kapal ng muka ko na pumunta dito sa bahay niyo. I just though... well...." humgot siya ng hininga. "Okay, I admit it, I was desperate to see you.."
>>wow ang haba ng hair ko...
"Why?" Tanong ko
"To be honest, I dont know either. Kaya nga gusto kong mas makilala ka pa ay baka sakaling malaman ko kong bakit.."
Hindi ko maiwasang mapatitig sa kanya He was a reallyreally a good liar or he was a telling the truth.
His voice rang with so much sincere..Mahirap kaya pekein yun..
"So will you give me a chance? I'm not a bad person. Saktong topak lang ang meron ako,not more than the average guy and I could be a likeable, too. Kung hindi mo talaga magugustuhan ang karakas ko pagkatapos nating magkakilala ng kaunti, hindi ko na ipagpipilitan pa ang sarili ko sayo. I'll go quietly into the night and you won't hear from me again.."
----HAHAHAHA HANGGANG DITO LANG POH MUNA..
--COMMENT AND VOTE POH KAYO THANK YOU :)0
