Telefonun alarmı ile gözlerimi kırpıştırırken sabah ezanı ile karışan alarm sesine odaklandım. Yataktan doğrulup alarm sesini kapattım ve bir çok insana ürkütücü gelen sabah ezanını dinlemeye başladım ve gözlerim karşıdaki aynaya takıldığında gördüğüm siluetimle kaşlarımı çattım, dün akşam ki ailemle tartışmam yüzünden olsa gerek ağlamaktan yüzüm şişmişti. Kendimi aynada biraz inceledikten sonra odamdan çıkıp her sabahki rutin işlerimi halledip abdestli bir şekilde odamda seccademi serdim.
Namazımı kılıp odamda hazırlamaya başladım, özel bir kreşte okul öncesi kuran kursu eğitmenliği yapıyordum, işimi sevdiğim için ayrı bir güzel geliyordu bana.
Annemlerin uyandığını seslerinden anlamıştım onlar hazır olmadan çıkmam gerekiyordu, çünkü her defasında evden çıkmama yorum yapıyorlardı, geç kaldın, sen sorumsuzsun vs. vs.
Ama bu sabah farklı bi şekilde kapımı tıklatıp annem içeri girdi ve gülümseyip elindeki zarfı uzattı,
"Ayşe teyzenlerin kızı Yeliz evleniyormuş, sanada davetiye gönderdi. " bir dakika kadar düşündüm. Yeliz, yeliz kimdi ya?
"Yeliz kim ?" dedim kaşlarım çatılırken.
"Sizin okuldaydı hani kızıl saçlı. " dedi ve anlamamı bekler gibi suratıma baktı. O an hafızamın köşesine kazınan yelloz yeliz hatırıma geliverdi.
Kahretsin.
VOUS LISEZ
Bir Düğün Klasiği.
RomanceZaman içinde en nefret ettiğiniz kişinin düğününde, kendinizi nefret ettiğiniz gelinin nedimesi olarak bulduysanız ve düğünde nasipsiz birisi olarak nasibiniz karşınıza çıktıysa işler ve duygular biraz karışabilir.
