Yıldız Kasrı

1. Bölüm

   "Kim hayalindeki hayatı yaşıyor ki?"
Sorduğum soru ile yüzünde şaşkın bir ifade oluştu.
   "Arya amacın ne? Bu tuhaf soruları neden soruyorsun?"
   "Bilirsin Mete, soruma soru ile cevap verilmesinden hoşlanmam."
   "Ne oluyor kızım sana, sabah sabah kahvaltı yapacağız diye tutturdun, geldim saçma sapan sorular soruyorsun."
   Karşımdaki adam sinirlenmiş bir şekilde yüzüme bakarken ben tüm sakinliğimle onu dinliyordum. Bu durumun onu daha fazla sinirlendirdiğini anladığım için tüm söyleyeceklerimi kafamda toparlayıp söze başladım.
   "Mete ben biraz ara vermek istiyorum, bu benim istediğim bir hayat mı bilmiyorum. Evlenme fikri bana çok uzak geliyor. Tüm yaşananlar çok güzel şeyler. Ancak ben evlilikten çok korkuyorum!"
   Yüzündeki şaşkınlıkla gözlerini tam gözlerimin içine sabitledi kısa bir sürede kendini toparladı, Mete gerçekten yakışıklı, zeki ve tüm kadınların evlenmek isteyeceği biriydi, büyük bir kararlılıkla konuşmaya başladı.
   "Arya aklını mı kaçırdın? Seninle tam 3 yıldır birlikteyiz. Bu güne kadar hiç bir yanlışım olmadı sana karşı. Ne veremedim,
neyi eksik bıraktım da şu an bu saçma konuşmayı bana yapıyorsun?"
   İçimdeki huzursuzluk öyle çok arttı ki ellerim tamamen buz kesmişti. Mete mükemmel bir sevgiliydi. Ancak sadece sevgili olmak ona göre değildi. Çalışıyor iyi para kazanıyor ve sonuçta evlenmek istiyordu. Tabi ki bende onu seviyordum ancak Mete düz mantık bir insandır, son 1 haftadır yaşadıklarımı ona anlatırsam aklımı kaçırdığımı düşünüp beni hastaneye kapatacağından şüphem yoktu.
Yaşadıklarıma ben dahi inanamazken onun inanmasını da zaten beklemiyordum ancak gelen mektuptaki yere gitmek ve gerçeği görmek zorundaydım.
"Mete yalnızca bana biraz süre ver buralardan uzaklaşıp kafamı dinleyip düşünmek istiyorum. En azından bunu kabul et bir süre arama,sorma olmaz mı?"

   Gözlerinde şimşeklerin çaktığını gördüğümde kalbim öyle hızlı atmaya başladı ki ne olduğunu bile bilmediğim bir macera için sevdiğim adamı kaybetme korkusu her yanımı sarmaya başladı.

"Arya sen bu işleri çocuk oyuncağımı zannediyorsun. Ben erkek olduğum halde bu kadar korkmuyorum evlilikten. Sana evlenme teklifi ettim, sevinçten ağlayarak kabul ettin, şimdi bu saçmalıkta neyin nesi.
Sana ilk ve son kez düşünmen için zaman tanıyorum ve 2 hafta veriyorum ailenin yanına mı gidersin ne yaparsın bilmem o aklını topla ve bana kararını söyle. Olmayacaksa beni de boşuna yorma."
Hızla sandalyeyi geriye doğru iterek kalktı ve uzaklaştı. Bir elini sıkmış yumruk haline getirmişti. Ona bunu yapmaya hakkım olmadığını biliyordum, ama onun beni anlamayacağını ve gitmeme izin vermeyeceğinide biliyordum. O yüzden bu yalana ihtiyacım vardı.
Şimdi sıra şu lanet olası mektupta yazan adrese gidip neler olduğunu öğrenme vaktinde.