To tak dziwne,
oni wiedzą o mnie więcej niż ja sama o sobie, to straszne.
No jasne.
Tak na prawdę
tylko blefują, próbują ukryć tą kartę,
która opowiada o nich prawdziwą bajkę,
że to nie królowie i królowe
tylko plebsy, psy zaprzęgowe.
W takim razie, czemu mówią, że tyle wiedzą
o tobie, choć tak na prawdę mijają się z nią,
tak ważną dla ciebie prawdą.
Mówią, że jesteś taka, taka i sraka
chyba zapominają, że twoje serce, to serce ptaka.
Uwielbiasz latać wśród chmur, marzyć i myśleć nad pięknem świata,
zastanawiasz się dokąd zmierza ta pozornie inteligentna ludzka rasa.
Ale tak na prawdę wierzę w nią,
wierzę, że ludzkie serca są przepełnione miłością.
Bo przecież z miłości zostaliśmy stworzeni przez tą osobę boską?
---Mój pierwszy wiersz zamieszczony tutaj, bądźcie mili---
----hehe----
