Year 2000 kaka graduate ko lng ng high school masaya na malungkot, Masaya dahil graduate na ko malungkot dahil di ko alm kung makakapag aral pa ko sa college. Dahil kinausap aq ng aking ina na hindi nya daw aq kaya pag aralin sa college alam ko nmn at ramdam ko nmn dahil ung sa high school nga lng gapang na kme eh. At sobrang pasalamat ko na din sa aking ina na napatapos nya aq. Pero di aq susuko meron nga mga working student diba kaya ko yan.
MAY2000 naglakad lakad aq sa isang mall hanap ng mapapsukan balak ko mag work muna ngayon tapos sa sunod na semester makapag pa enroll na wala aqng dapat sayangin na oras at panahon GO FOR GOLD SHANE.
HIRING SERVICE CREW Part-time working student.
Wow! Ang swerte nmn ng araw na to okay nmn damit ko at may dala aq bio-data ma-i-try nga.
Haiisssttt ang ingay nmn ng grupo na yon. Kala mo sarili nila tong store wagas makapag ingay. May dumating na babae oh ung mga applicant jan ung mga di nakkpagbigay ng bio-data, resume jan akin na at nang makapag umpisa si manager mag interview. Di ko alm kung tatayo aq o mahihiya aq kasi walng gumgalaw sa dami nmen doon. Pero kailngan ko tong trabaho na to. Naibigay ko ang bio-data ko pero di ko alm pakiramdam ko para kong binuhusan ng malamig na tubig. Parang lahat nakatingin sken. Dedma kailngan ko to wala aq pakialm sa inyo. At eto na ang manager sobrang tagal feeling ko aq ang huli at di nga aq nagkakamli pero wlang masama kung huli mam aq lalo at natanggap aq.
Wow! Swerte tlga ng araw na to sken. Masaya aqng umuwi at binalita ko agad sa mama ko at kaingan ko din magpapirma ng waver sa knya dahil 17 plng palng aq non. At may good news din pala sken ang mahal kong ina, di ko na din pala kailngan mag anaty pa ng next semester dahil nakautang sya ngpang enroll ko. Sumunod na araw kailngan ko ma kompleto lht ng requirements para maka pag umpisa na ko sa trabho. Nadito na ko sa medical haiissstt nandito nnmn ang grupo na makukulit sobrang ingay nnmn.
Sa wakas at natapos na din aq at eto nakuha ko na din schedule sa work at sa school dahil kailngan ko to panindigan kakayanin ko 7am-2pm sa school at 4pm to closing sa passfood chain na pinakamalaki at pinakakilala dito sa pilipinas. June 2000 unang araw ng pasok sa school at sa trabaho kailngan wag magpabaya kailngan mabalance ko lahat kailngan kayanin ko to para sa akin at sa aking ina. Hala! At nakita ko nnmn cla haiiisssttt ayoko pa nmn sa lahat maingay at magulo pero kailngan ko makisama. Pero meron aqng napansin sa grupo nila na tahimik at patingin tingin. Oras na ng trabaho pero ang ingay pa din nila at ang saya nila buti pa sila magkakakilala na samantalang aq mag isa lng. Pero walang problema dedma kailngan ko tong trabahong to.
BREAK TIME!!!
Maykasabay nga aq sa pagakain pero sobrang tahimik nmn dedma alangan nmn aq pa makipag usap sa kanya. Back to work na uli. Uwian na, araw araw na buhay ko pasok sa school, trabho uwi laba kain tulog paulit ulit lng.
BREAK TIME!!!
Kasabay ko nnmn sya at sa wakas nagsalita din sya. Anu pangalan mo SHANE po grabe ka nmn maka po ka baka mas matanda ka pa sken sabi nya. Ako nga pala si Eman.
SHANE: san station mo?
EMAN: dun aq sa labas sa dinning
SHANE: ah kaya pala di kita nkikita dito kc aq sa kitchen.
EMAN: cge shane nice meeting you una na ko ah tapos na break ko baka malate pa ko.
SHANE: cge salamat din.
Ewan ko parang may kakaiba sa kanya pero dedma balik trabaho na ko.
Ganun uli uwi, laba, kain tulog, pasok haiiiisssttt hirap din pala mag working student. Ganun uli nagkasabay kme uli ni eman sa pagkain pero dedma lng dami tao eh wala time magkwentuhan konti lng break kain lng tlga.
