Merhaba ben Aslı. Sizi bu ilginç serüvenime beklerim aşk, gözyaşları ,gülmelerle dolu bu hikaye!
Kısaca özetlersek çoçuk gülüşlü bir oğlanın deli ruhlu bir kıza aşık olması🌙
Sabah olmuştu, güneşin parıltısı beni öyle rahatsız ediyordu ki yorganla aşk yaşar gibiyim. Tabi o sıralar depresyondaydım ama ne için diye sorar olursak 2 nedenim vardı 1.si yine okul değiştirip yıllarca sevdiğim o arkadaşlarımı bırakmamdı ah yine üzüldüm(içimden onlara hasret hissetiyordum). Telefon biranda çalmaya başladı arayan Elifti istemsizce açtım ve gözümü kısarak, -Alo -Kanka -Efendim elif
(Çok ruhsuz bir şekilde konuşmamdan beni hasta sandı yani benim kafada hastalık yok denmez )
-Ne oldu hasta mısın? -Hayır ya hem okul başlıcak hemde biliyon işte üf üşendim -Buluşçak mıyız? -Kanka deli misin bu sene teog var -Haklısın ama işte insan sıkılıyo -Neyse kanka napıyon -Hiç sen -Bende aynı (hayvanca hapşurdum) -Geber (Haykırma sesleri ) -Neyse bay (der ve yüzüne kapatırım) Karnımın gurulduları kulağıma gelir üşene üşene mutfağa giderek hızlıca buzdolabını açtım yine boştu ve kenarda bozulmuş bir yemek öğh. Rafta duran iki yumurtayı kestirdim gözüme mecbur onu yiycektim ailem burda yaşamadığı için ben yalnız yaşıyodum ara sıra abim ziyarete gelir bende veya ben onlarda kalırdım ne anne baba Ha. Yarın okulun ilk günü olacaktı biranda aklıma kırtasiye alışverişi yapmam gerektiği geldi O-L-A-M-A-z üşendim. Neyse duşa girmem lazımdı saçım hamburgerden daha yağlıydı. Güzelce hazırlandım fikrim avmye gitmekti ama çok vakit harcayamam beni baya üzdü eve gelip derse başlıcaktım ne eğlence ama. Ve hazırdım aynaya bir kaç dakka bakıp ne çirkin olduğumu konuştum kendi kendime arada bir ayna selfisi falan çekiniyordum.
Ups! Gambar ini tidak mengikuti Pedoman Konten kami. Untuk melanjutkan publikasi, hapuslah gambar ini atau unggah gambar lain.
Neyse istemsizce dışarı çıktım ve yolumu tuttum. ...Ertesi Gün... Alarmın hunharca sesleri uyandırdı beni ama o kadar zorlanmadım yeni okulumun ilk günü olduğu için aşırı heyecanlıydım .Hızlıca giyindim saçımı taradım ilk kez en yakın arkadaşlarımla aynı sınıfta olacaktım ailem işlerinden dolayı durmadan şehir değiştiriyolardı 14 yaşımda artık onlara dur deyip ankaradan küçük minnoş bi ev aldık babamın işi iyi olduğundan maddi durumumuz çok şükür baya iyidi onlar ıspartada yaşarken ben ankarada okuyordum .Kahvaltımı yapıp sırtıma çantamı attım yola koyuldum. Karnım hiç doymamıştı yolda giderken bir poğça aldım saatte baktığımda geç kalıyordum Ne?! Yani okulun ilk günü geç kalmak olamaz milli koşucu gibi koşmaya başladım kırtasiyeden çıkan bir oğlanla sert bir çarpış yaşadık telefonum yere düştüğünü görünce kalbime büyük bir ağrı girdi -Napıyorsun sen! -Ö-özür dilerim çok özür dilerim ama hızla koşan sensin -Geç kaldım geç kaldım (yerden önce telefonumu aldım sonra hızla kalkıp koştum ) Onunda arkamdan geldiğini gördüm belki aynı okullayızdır her neyse yine birine çarpçam. ... Okula geldiğimde ders zili çalmıştı Elif ve Çiğdem bana sinirli bir şekilde bakıyordu
Çiğdem:Hani erken gelip sana okulu tanıtçaktık Aslı hanım! Ben:Ya kızlar özür dilerim gelirken karnım açtı bir yere uğradım sonra bir oğlana çarptım falan filan işte Elif:Ooo gıybet var yani Ben:Ya hayır boşver (Zil çalar) Çiğdem: Hadi sıraya geçelim kızlar Ben:Kızlar ben öğretmen masasında bekliycem kısacası beni tanıtçaklar anladınız işte (Çiğdem ve Elif gider ve sıraya otururlar ,öğretmen girer) -Oturun çoçuklar,aaa yeni öğrenci sendin demi adın neydi ya şey Hmm -A-aslı ben -Ha Aslıcığım tanıt hadi ken (Hoca cümleyi tamamlıyamadan kapı çaldı) -Gel -Hocam? Üzgünüm geç geldim
