♥HAYALLER ♥

♣UMUTLARIM♣

Çoğu insan hayal kurmaktan korkar. Çünkü hayal kırıklığı yaşayacak güçleri yoktur. Fakat korkarakta olsa içlerinde kendilerine has tatlı ve en güzel hayaller vardır .

Belki başını yastığa koyup gözlerini kapatınca o hayalleri kurarlar. imkansız diye bir şey yoktur .sadece biraz sabır gerekir. Hepsi bu.

Sevemek ve hatta sevilmek isterler. Hep mutlu olmak onların en büyük arzusudur . Ama hayat bu !! yeri geldiğinde gülecek , yeri geldiğinde ağlayacak yeri geldiğinde ise o hayal kırıklıkları yüreğe batacak .

Kimisi isyan edecek kimisi Allah 'a sığınıp dua edecek...

Ben Ada . Hayal kurmak hobim haline geldi doktorum. işimi çok seviyorum. yıllar önce doktor olmakta benim hayalimdi ve gerçekleşti. Demiştim yaa

" imkansız diye bir şey yoktur. "

Şuan sahile yakın bir bankta oturuyorum ve hayatımı gözden geçiriyorum .UMUTLARIM var hep. Beklentilerim var hayattan . Beni çok seven bir annem var. Annem  öğretmen. BABAMMM......

O beni daha doğrusu bizi terk etti. Bir kadın için. Çocukken hep bunun hayalini kurardim." Bir gün babam gelecek ve beni kucaklayacak."

Hayal olarak kaldı. Hem her hayalim gerçekleşmek zorunda değil. Okulda çocuklar hep babalarını över anlatır dururlardı. Benimde babam vardı ama anlatamazdım ki . Çünkü babam bana bir kez bile sarılmamıştı . Ben baba sevgisi görmemiştim. Babam tarafından hep istenmeyen çocuktum. O yüzden çocuklar her "baba" diyşinde benim kalbime ok saplanırdı.

Ama annem saolsun. babamın yokluğunu aratmamaya çalıştı hepp . O yüzden anneme çok düşkünüm .

Biraz daha oturdum. sesiz, huzurlu bir yerdi burası. Bağrışma sesleri duydunca arkamı döndüm adam elinde ki bıçağı karşısındaki gence saplamıştı.sonrada kaçmıştı . Hemen koştum adama doğru ilk müdahele leri yapmaya başladım . Ambulansı aramak için Telefonumu çıkardım numaraları tuşlayıp aradım ardından çalıştığım hastaneyi aradım . Durumu anlattım ve ameliyathaneyi hazırlanmalarını söyledim .

Çok geçmeden ambulansın sesini duydum yanımıza sağlık görevlileri geldi . Genci sedyeye taşıdılar müdahale ettiler. Bende ambulansın içine girip yardım ettim .

Büyük bir emeğin sonunda hastayı kurtarabilmiştik. Zavallı kadın ağlamaktan gözlerinin Feri sönmüştü. Ağzımdan çıkan tek kelimeyi bekliyorduu. Fazla bekletmek istemedim ve hemen söze başladım.

- Ameliyat gayet iyi geçti. Oğlunuzun durumu gayet iyi. Birazdan normal odaya alacaklar o zaman görebilirsiniz.

Dedim tüm içtenliğim ile kadin sanki mutluluktan havalara uçmuştu. " lafin gelişi " bana sarıldı hemen biraz şaşırsamda karşılık verdim. Ağlamaklı sesi ile ;

- çok teşekkür ederim kızım oğlumu kurtardın.

Demesiyle gözüme veda eden bir damla yaş kadının omzuna düştü. Fazla hatta çok fazla duygusaldım. Çatallaşmış sesim ile

- Estağfurullah işimiz efendim.

Dedim ve odama geçtim . Bu gün fazla yorgundum. Önlüğümü çıkartıp feracemi giydim. İşim bitmişti. Tam çıkacaktım ki o adam yani babam olan adam içeri girdi.

Öyle duygusuzca baktım ki . Yıllar önce bizi bırakıp gittiği gün bana nasıl bakıyorsa öyle baktım işte . Peki şimdi buraya neden gelmişti ???

Evet arkadaşlar yeni bir kitap yazmaya karar verdim beğenmeniz ümidi ile ...

Yorumlarınızı bekliyorum !!!!

★ sizce adanın babası neden geldi ???

★ adanın babası hakkında ne düşünüyorsunuz ???

★ giriş bölümümü nasıl buldunuz canlar ♡♡♡

ALLAH'A EMANET OLUN ♡♡♡