MİRAY

Hava yine yağmur'lu başımda hiç bir şey yok
Ve şehir sokaklarında dolaşıyorum 2 gündür açım kardeşlerimin benim için tuttuğu evden ayrıldım..
Şehrin arka sokaklarına gideceğim yine, gece 1 gibi ama cok kalabalık hala.  14 yaşında bir kızım ve benim yaşımda kimse yoktu ben ise çok büyük gösteriyordum ve bunun rahatlığı vardı.
yürüyorum sessizce mırıldanarak içimde'ki ses çok fazla yasamayacağımı buralar'da bir çöplükde kaybolacağımı söylüyor.
Ne için yaşamak istiyorum anlamıyorum.
annemi acımasızca öldürten büyük aile için mi ayaktayım.
Ama o büyük kambur aile büyüğü ulgan ı tekrar öldürmek için tekrar çalışacağım.
Onu tekrar hatırladım ve tekrar daha çok yaşamak isteyeşim geldi yaşayacağım annemin acısını ondan kanını içerek alacağım,Annemin günahı neydi aslında tek suçlu babam'dı annemi öldürme kararı aldığı zaman aile konseyi, babam hiç ses çıkarmamış .annemi hic görmedim nasıl 'dı acaba
Şehir meydanından az uzak sokaklar'da küçük bir yer buldum sessiz'di burası yağmur hafif yağıyor du
Üstü kapalı her tarafı açık bir harabe burası ve en karanlık olan yere köşeye geçtim oturdum.
Ellerim ile karnımı sıktım başımı eğdim ve hava gerçekten soğuk yağmurun sesi güzel keşke afyon ruhu evde kaybolmasaydı
O bana iyi geliyordu başımı uyuşturuyor ve düşünmüyordum benim afyon ruhu bulmam lazım onu içtiğimde açlık  yoktu
uyumak istiyorum saat 3 gibi gözlerimi kapattım..
cok az uyudum Yaralarım acıttı canımı o lanet olası babamın kardeşi yalaka amcamın çakalları ısırmıştı beni ve sırtım bacaklarım hafif kaniyordu ..ayağı kalktım benim yiyecek bir şey bulmam lazım.
ailem çok aç olduğu vakit kimseye şüphe uyandırmadan insanlara saldırıp onları yiyerek açlıktan kurtulabiliriz demişti ama ben bunu yapamazdım ve kurta dönüşmekten nefret ediyordum ve aç kalmayı tercih ederim. uykum kaçtı sabah 4 buçuk gibi hava hala karanlık dışarı çıktım zor ayakta kaliyordum ve sırtımı duvara yasladım

Şehrin buyuk tepe eyaletinde sağlık ocağı vardı orası pis ama yaraları kapattırmak zorundayım yola koyuldum sessizce yine mırıldanarak şarkımı söylüyordum

sehrin ısıkları azalmış
yıldızlar daha belirgın bu gece
ve ayı gördüm dolunaydı
sırrımı söyledim
belki sende bakarsın diye 
bir haber bıraktım dolunaya
dolunaya
pencerimi actım buraya
esiyor sana dogru
bir haber bıraktım rüzgara
yururken carpar diye yüzüne yüzüne
bir yıldız cağırdım uzaklardan
atladım geldim yanına
bilemedim neredeydin dün gece
sordum sokaklara
ay batmak üzere rüzgarlara bak dogru güller kurumuş
küçük adamlar uyumuş
sokaklardan rüzgardan dolunaydan
haber yok haber yok haber yok

Seviyordum bu şarkıyı ablam öğretti bana hep o dinletirdi şarkının müziği kulaklarımda sözleri dilimdeydi
Yol daha uzun bu şarkıyı söylerek her yere gidebilirim ama karnım aç
Sokaklar boşdu bir uçurum gördüm orada hafif dinlenmek için geçtim ve dilim de hala Dolunay şarkısı

Yağmur çok seviyorum bir kurt Kız olarak yağmuru en çok ben sevdim belkide
yola koyulmalıydım artık yapacak çok işim vardı
Saat sabah 6 şehir meydanında yürüyorum. büyük tepe ye doğru aklımı kemiren husus amcamın beni nasıl bulduğu yerimi nasıl buldu .Kurt adamlar koklayarak bulurlar evet ama şehri nasıl buldu orası kurt adamların çok nadir uğradıkları bir şehir ve benim semtime kadar nasıl anladılar. Ablam ve ortancı erkek kardeşim evi tuttu bana onlar biliyordu sadece yerimi ,onlar benim yerimi söylemez yada zorunan mı oğreñdiler hayır onlara kimse bir şey yapmaz ya benim yüzümden zarar görmüşler ise off içime bir acı düştü..

#Bakarmısın hey küçük kız Beni duyuyor musun ?
- Bir an ürķtüm bu kadın bana bakarak kime sesleniyor,hızlıca uzaklaşmaya çalışıyorum ve kolumu tuttu

# sakin ol sakin ol dur korkma

- dolunay aşkına kim bu

# sırtın kanıyor sırtın dur bir dakika

- Bundan sanane

# duracak mısın ?

- kim bu beni tanıyor mu içim çok kötü .Şimdi büyük tepe ye gidiyorum yarayı kapatacaklar başımdan gider misin ?

# büyük tepe çok uzak . Hadi küçük hanım benim ile gel. Bakma öyle ve korkma hadi.

- başımı salladım inanmıyorum kabul ettim .Bana neden yardım ediyor ve ne için ve şimdi onu takip ediyorum. Hayır koşarak gitmem lazım tanımaďığım kimseye ihtiyacım yok ."kimi tanıyorum ki " istemsizce peşinden yürüdüm sabah 7 çok uykusuzum ve halim yok sanırım buna inanmak zorundayım..

# Sırtına ne oldu

- Hiç bir şey

# ne olduğunu soylemeyecek misin ?
- Sadece küçük bir yara ..

# Inanmadığımı biliyorsun ?
- İnanmak zorunda değilsin ..

# Zorlamayacığım. Adın ne ?

- Çok soru soruyorsun. Offf ben neler yapıyorum erkek kardeşime söz verdim hiç bir yabancı ile konuşmayacaktım ve bu kim ...