Waarom ik?

Hoofdstuk 1

BIEBBIEBBIEBBIEB...... ik kijk op de wekker, half 7, waarom nou weer zo vroeg, zucht ik tweeluik ik mijn wekker uitdruk. Vandaag begint school weer, hier heb ik dus alles behalve zin in, al die irritante leraren, vervelende kinderen en natuurlijk niet te vergeten, huiswerk en toetsen. Ik reken uit dat ik nog 2,5 uur heb, wat als ik nou nog heeeeel even ga slapen, 5 minuutjes maar....
"SCHAT WORD WAKKER HET IS AL KWART OVER 8 OVER 3 KWARTIER MOET JE OP SCHOOL ZIJN." Mijn moeder stormt mijn kamer binnen en ik schrik wakker. Ik kijk snel op de wekker en zie dat ze gelijk heb. Shit, ik heb me verslapen. Als ik snel ben red ik het nog om op tijd te komen maar, dan moet ik echt opschieten.
Ik spring uit bed en ren naar mijn kast, shit..... "MAAAA WAAR IS MIJN NIEUWE TRUITJE??!!!" schreeuw ik de trap af "Oh lieverd de heb ik in de was gedaan, hoezo?" Krijg ik terug "ARGGG NEEEE, die wou ik vandaag aan doen, jammer ik." "Ach je heb een kast vol leuke kleren waarom doe je geen jurkje aan?" Vraagt ze. "Ja maar ik wou mijn nieuwe truitje aan" zeg ik voor de 2e keer. Ik besluit om toch maar een jurkje aan te doen aangezien ik geen tijd heb om een andere keuze te maken. Maar nu is de vraag nog, welke? Ik heb wel 10 jurkjes in mijn kast hangen en ik heb geen idee welke ik aan moet doen. Ik besluit er een met bloemetjes aan te doen.
Als ik mijn jurkje aan heb ga ik snel naar de badkamer. Als ik voor de spiegel sta poets ik vlug mijn tanden, borstel ik mijn haar en vraag me af of ik het in moet vlechten, ik kan dan wel bijna te laat zijn maar het is en blijft de eerste schooldag. Ik besluit ook een beetje make-up op te doen. Wat foundation, een lichte oogschaduw en een lichtroze lippenstift met glitter. Als ik klaar ben kijk ik gop mijn telefoon, shit over een half uur moet ik op school zijn. Normaal fiets ik, maar dat ga ik niet redden vandaag dus besluit ik mijn moeders brommer te gebruiken. " ma ik leen je brommer ff want anders haal ik school echt niet". "Is goed lieverd de sleutels hangen bij de deur, tot vanmiddag."

Niet veel later heb ik mijn jas en schoenen aan en zit ik op mijn moeders brommer, ik rijd de afrit van ons huis af. Ik besloot om een snellere weg te nemen, Ookal was die gevaarlijker. Ik zette toch maar muziek op, Ookal had ik haast.
Na een paar minuten was ik op de helft en zat ik lekker mee te zingen met mijn muziek. Ik keek op mijn horloge en besefte ineens dat ik nu toch echt op moest gaan schieten om op tijd te komen. Ik besluit iets sneller te gaan. Ineens besef ik me dat er een bocht aankomt over een paar meter! Achter de bocht zit een reling naar een afgrond met de zee daar achter! SHITSHITSHIT!! Ik probeer zo hard mogelijk te remmen maar het is al te laat. Ik word van mijn moeders brommer afgeworpen over de reling heen. Ik voel mijn lichaam door de lucht suizen en dan beland ik in het water. Ik zak steeds dieper, 2 meter, 3 meter, 4 meter. De druk op mijn oren word erger en erger, ik probeer te bewegen maar mijn lichaam is verlamd. Ik dacht dit was het, dit was mijn leven, vaarwel lieve wereld..Alles voor mijn ogen word wazig en het laatste wat ik voel is een stevige Hand om mijn pols maar echt goed voel ik Het niet, want alles werd zwart....