Sessiz ve kimsesiz bir geceden...
Derken Allah için çarpan kalbimin sessizliğe çektiği rest ile mutlu olurdum ve birden ilkinin, kimsesizim derkenki patavatsızlığımı ortaya çıkarır gibi, ben kimsesiz değilim Allah'ın kuluyum diye çarpıyordu kalbim... Göz yaşlarım sel oluyordu sebepsiz, tabi kalp bu dua ile yıkanmış... Gözyaşı en çok secdede yakışıyor insana sadece Allah'a muhtaç olmak istiyor insan...
