The End

1.bölüm"Believe"

Sonunda yazıyorum lalala
Bölüm şarkısı seçmesini çünkü kendi favori şarkınızı dinlemenizi istedim.

Ah Louis, buraya yazmak yerine sana söyleyebilsem ne olurdu.Karşına geçip içimde dışa vuramadığım kelimeleri söylesem ne olurdu?
Artık hiçbir şeyi hissetmemem normalmi ?Ah benim canım sevgilim artık acıdan başka hiçbir şey hissedemiyorum.

Günden güne ölüyoruz.Her magazin dergisinin karşısına geçtiğimde yalandan güldüğünüm an, her yalan haberlere karşı susmaya zorlandığım zaman içimde öyle kötü bir his oluyorki aşkım.Ben dayanamıyorum Loueh.

Seni her o kadın ile gördüğümde bitiyorum.Nefes alınmıyor ciğerlerime yinede susuyorum,susuyorum çünkü o mükemmel gülüşünü görmek bütün herşeye değer.Ama artık dayanamıyorum .Başka insanlarla mutlu olmaya çalışmak istemiyorum,rüyalarımda bile mutlu olmayı beklemek istemiyorum .

Saçma kurallar için mahfolduk biz .Dağıldık kaybolmuş parçalarımız, sarılamayacak yaralarımız var artık Louis.

Anlayamıyorum insanlar neden bu kadar kötü?Yalandan bir çocuk ile yaşıyorsun.Seni sevmeyen bir kadın ile sevgili gibi gösteriliyorsun.Ah sevgilim beni anlayamıyorsun.En yakın arkadaşlarımızı bile kaybettik artık.

Sahne arkasında sana sarılabiliyorum,sevebiliyorum,öpebiliyorum.Ancak sahneye çıktığımızda durmak zorunda kalıyoruz.Gözlerinin mavi kısmında yok olmayı çok severdim ben Loueh.

Kendilerine doğru gelmeyen şeyleri düzeltmeye çalışıyorlar fakat biz ölüyoruz Lou biz bitiyoruz.

Attığımız adımları,söylediğimiz cümleleri,gittiğimiz yerleri her daim düşünmek zorundayız.Biz normal olmamalıyız Loueh.Onlara göre biz bitmeliyiz.

Harry

Defteri yavaşça kapatıp ağayı kalktım.Zeminde hafif kalkık duran tahtayı daha çok kaldırarak defteri oraya koydum.Ve halıyı üstüne çektim.Kendimi hafif geri iterek sırtımı yatağa yasladım.

İstediğim kadar rahat olabilirdim çünkü Louis şuan yine o kadınla dışarıdaydı.Ne kadar bugünü başbaşa geçireceğimizi söylese bile gitmişti işte.

Kafamı dağıtmak için elime aldığım tablette sosyal medyada gezinirken gördüğüm fotoğraf ile parmaklarımı durdurdum.Fotoğrafta Louis ve Eleanur elele bir sokakta yürüyorlardı.Yavaşça ekranın bulanıklaşması ile sinirlenip tableti duvara fırlatmam bir olmuştu.

Kalbi acıyordu Harry'nin,his olamayacak kadar fazla.

Hayatımda yazdığım ilk hikaye bile olmasa fazla heyecanlıyım.