RÜYA MİSAFİRİ.

1.Bölüm: İlk Rüya

Birileri bana adam akıllı bir kapak resmi yapabilir mi?

Not: Hikayenin kurgusuna biraz fantastik olay katacağım lakin bunu birden pat diye ortaya çıkarmayacağım. Sıradan şeylermiş gibi görünecek ama işin aslı ve fantastikliği hikayenin ilerleyen bölümlerinde ortaya çıkacak.

Şimdiden sıradanlığın keyfini çıkarın çünkü olaylar fena bir hal alacak.

Göz kapaklarım çok uyumanın verdiği etkiyle kapanmak ve açılmak arasındaki o yerde durmuş gördüklerime rüya etkisi veriyor. Kafamdaki o hafif uyuşmaya bayılıyorum. Sarhoş olmasam bile sarhoş havası veriyor ve anlıkta olsa sorumluluklarımdan kaçıyorum. Tabi arkasından gelen baş ağrısından önce.

Kendime gelebilmek adına yatakta oturup boş boş etrafa baktım. Üzerimi örttüğüm pikenin renkli geometrik şekillerinden tut aralarındaki baklava diliminden biraz daha yumuşak kenarları olan şekilli dikişlerine kadar her şeyi inceledim. Sonunda yüzümü yıkamanın daha faydalı olacağını düşünerek kalkıp odadan çıktım.

Normalde benim gibi genç kızların ağabeyleri yataktan kalkmaz aileye bu kalkma konusunda büyük bir ızdırab konusu olur ama benim ağabeyim o tür ağabeylerden değil. Alarm kurmamasına rağmen saat 6 dedim mi gözlerini açar ve güne mutlu mutlu uyanır. 

Şimdi durduk yere ağabeyimi düşünmemin nedeni banyo kapısından ıslak saçlarıyla çıkması. Giyinme işini banyoda halletmiş ve üzerine kız arkadaşının aldığı gri POLO marka gömleğini giymiş. Gömleğin sol üst köşesinde at üstünde yerdeki topal vurmak için hareketlenen adamı dondurup gömleğe yerleştirmiş gibi duran adam resmi ise siyahtı. ''Günaydın yürüyen ölü'' diyerek kafama vurdu. ''Ya salak mısın! Zaten kafam ağrıyor!''

''Sesini yükseltme! Karşında ağabeyin var senin.'' annem mutfak kapısından kafasını uzatıp kaşlarını çattı. Bana bağırırken elindeki kapta yumurtaları çırpmayı da ihmal etmiyordu. Kızma işine devam etmek için ağabeyime döndüm. Kemikli yüzü, kalıplı vücudu ve 1.90 a yakın boyu ile tam bir tehlikeli adam imajı veriyordu fakat yüzündeki gülümseme bu imajını zedeliyordu. Parmak ucumda yükselip alnının ortasından burnuna oradan da yere damlaması gereken suyun kaşı üzerinde toplanmasına sinir olduğum için sildim. 

''Pis çirkin'' diyerek gülümsemesinin beni yumuşattığını belli etmemeye çalıştım. Ağabeyimde gerçekten tip yok ama bu tehlikeli adam imajına ağır abi tavırları da eklenince acayip bir karizma çıkıyor ortaya. 

Ağabeyim gülümseyip odasına giderken yüzümü yıkamak için banyoya gittim. Aklıma takılan soru ile banyodaki işimi hızlandırıp çıktım. ''Ağabey!'' 

''Ne var?'' sesi mutfaktan gelince oraya gittim direk. Babamda masaya oturmuş ve annemin yumurtayı pişirmesini bekliyor.  ''Günaydın Necatioviç'' diyerek babamı yanağından öptüm.  ''Günaydın'' henüz uyanamadığını belli eden boş ifadesine gülümsedim. Bu evde ağabeyim dışında uyanabilen başka bir insan yok. 

''Okula bırakacaksın beni değil mi?'' kaşlarını kaldırıp bırakmayacağını ima etti. Babamın marketi açması lazım. O yüzden ona soramıyorum. ''Dolmuşla mı gideyim yani?'' yüzümü asıp sandalyeye oturdum. Çaydanlığa yakın sandalyede olduğumu görünce annem fark etmeden kalkıp ağabeyimin yanındaki sandalyeye oturdum.

''Çalıştın mı sınava?'' 

''Evet, bu sefer kesin veriyorum bu dersi.'' inanmadığını belli eden bir bakış attı. ''Vallaha bak. Vize ve Final sorularını da ezberledim. Zaten Bütte onlardan da soruyor. 50 alırsam kesin geçiyorum.'' dedim. Yüzümde kendimden emin olduğumu belli eden bir ifade vardı.