INTRODUCTION

3 0 0
                                        

****ringggggggggggg***

"Good morning Maffi!" -said the morning sunshine.
Haisssttt. It's my first day of school, and yes! in another school. Opo transfer po ako. Why I transferred? Some personal concerns. Hahaha

By the way, I'm Mari Francenhe Sheeran,17 yrs of age. Senior high school. About me? Nahhh. Don't bother ask anymore. But I'll give you some infos.

I came from a not too rich but not too poor family. My mom supports me  sa lahat ng needs ko kasi yung papa ko, he vanished already. Lol

I'm an introvert - extrovert = AMBIVERT. Simply means, minsan gusto ko ng crowded,pero madalas gusto ko lang mag isa. Why? Kasi feeling ko mas masaya lang pag mag isa. I have a peace of mind. Walang makakasakit sakin, physically and emotionally.

I came from a broken family. Si mama nung naghiwalay sila ng papa ko,nakapag asawa ulit sya. Dun ako nag elementary sa pinagmulan ng step father ko,he's kind and I see he loves my mother so much. When I was grade 7,I started to study here in province because that's what my grandpa wants.
He enrolled me in an exclusive catholic school here. But after a year,I transferred in public and finished my junior high school there.

It didn't went well kasi eversince grade seven,ako lang ang nag aalaga sa sarili ko. I'm alone. Not with my mom,not with everyone. Yes,lolo ko ang nag papaaral sakin pero hindi ako sa bahay nya nakatira. Why? Kasi ayoko.

Hindi kami good ng pang nth nyang asawa. Why nth? Andami kasing babae ng lolo ko. See? My family is embarassing. Although kahit na ganun,I love them.

Nakatira ako sa tito ko. Actually bahay talaga namin yun. E kaso nga wala si mama kaya yung kapatid nya yung tumira dun tsaka yung asawa nun.

Hindi kami close ni tito. As what I have said,kahit sa relatives ko hindi ako nakikipag usap like kwentuhan ganun. Pag may tinanong lang sila sakin yun lang wala ng iba.

Back to normal. Kinakabahan ako. Wala akong kilala kahit sino sa school na nilipatan ko. Pero okay lang,sanay akong mag isa. Habang naglalakad ako,lumalakas kabog ng dibdib ko.
Feeling ko lahat ng mga mata nila nakatingin sakin at hinuhusgahan nila ang pagkatao ko. Yes I'm overthinker.
Naiinis ako sa sarili ko. Dina-down ko yung sarili ko at feeling ko wala akong self-esteem kapag nasa maraming tao na ko.

Feeling ko,wala akong alam sa lahat ng bagay kapag maraming tao yung kaharap ko.

So,I think that are SOME INFOS right?
Come on! Be accompanied in my story-------


Thank you for reading! 😊
Follow me @_forgottenangel .
Kamsahamnida! ❤️

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Jul 28, 2017 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

She (The Lost One)Where stories live. Discover now