Kaç mevsim geçti sevgilim? Kaç güz bitti sensiz? Kaç gece daha geçecek? Dayanılması çok güç..
Sana geliyorum sevgilim, senin kollarına, başucuna...
Hani derdin ya, 'sen benim canımsın' can olmaya geliyorum sevgilim, canına can katmaya...
Hani kimse ayırmazdı? Hani ölüm dahi giremezdi aramıza. Aldı işte seni benden, ayırdı bizi bizden, aldı canımızı bedenimizden...
Alınan can tek değildi sevgilim, seninle beraber bende gömüldüm karanlığa, seninle beraber bende toprak altındayım, sana doğmayan güneş bana da doğmuyor artık...
Biliyorum kızıyorsun bana, biliyorum eline geçirsen bir kaşık suda boğarsın beni. Nolur kızma bana sensizlik çok zor sevgilim...
Her sabah uyandığımda yanımda olamamana, bana canım diyememene, gözlerimin içine uzun uzun bakamamana alışamadım sevgilim...
Sana geliyorum sevgilim, senin kollarına, ait olduğum yere...
Sevginin en sade tonu...
