Show me the life baby

Prolog

Obudziła mnie moja służąca Samantha jak każdego poranku, uśmiechnęłam się do niej lekko i zdmuchnęłam z oczu kosmyk moich brązowych włosów.
- Dzień Dobry, panienko - przywitała mnie swoim łagodnym głosem.
- Cześć Sam - zwracałam się do niej po skrócie tylko gdy byłyśmy same ponieważ mój tata za tym nie przepadał.

Samantha pracowała już jako moja służąca od 2 lat, a sama miała około 30-stu, była niską blondynką, która zawsze upinała włosy w wysoki kok, czego oczywiście nie mogłam zrozumieć, bo sama lubiłam zmiany w fryzurach. Miała wysokie kości policzkowe co dawało jej dość arystokratyczny wygląd, ale jej delikatny głos sprawiał że od razu stawał się miększy. Lubiłam ją, zawsze słuchała mojego paplania i mówiła szczerze co o tym sądzi. Była bardzo miłą osobą.

- Zrobiłam herbatę, zieloną - postawiła tackę z herbatą na stoliku nocnym.
- Dziękuje - odparłam, po czym powoli usiadłam na łóżku.
- Jaka fryzura na dzisiaj, panienko?
- Sam mówiłam Ci, że jak jesteśmy same możesz mówić mi po imieniu - zaśmiałam się i wzięłam łyk ciepłego napoju.
- Ach, zawsze zapominam - machnęła ręką jakby dla niej nie było już żadnej nadziei, po czym również się zaśmiała - To jak z tą fryzurką, Chloe?
- Dzisiaj poproszę o ślicznego warkoczyka - poruszyłam brwiami, odstawiłam filiżankę i wstałam żeby wybrać jakieś ubranie.

Kochałam sukienki ponad wszystko, miałam ich od wyboru do koloru. Otworzyłam szafę, rozejrzałam się dokładnie, myśląc i kładąc palec wskazujący na usta.
- Co sądzisz o tej? - wzięłam białą, koronkową sukienkę po czym przyłożyłam ją do siebie, żeby zaprezentować się w niej Sam.
- Jest prześliczna - uśmiechnęła się szczerze i z zachwytu aż klasnęła w dłonie.
Ubrałam się w wcześniej przyszykowane ubranie i usiadłam do mojej toaletki, żeby Samantha mogła wziąć się za moje włosy.

******************************************Hej!
Jestem Monia, konto na Wattpadzie mam już od roku, ale w gronie pisarzy jestem nowa. Mam nadzieje ze komuś się spodoba moja nowo powstająca historia ❤️
Komentujcie śmiało, krytyka również mile widziana :)