Chapter 1: Umaasam

207 3 0
                                        

Tumugon si Albert sa aming usapan na magkita kami. Pumayag syang maisulat ko (Whiteshadow) ang kwento ng kanyang buhay. Mahigit isang dekada na ang nakakalipas ng mangyari ang lahat. Sa kanya, nananatiling sariwa sa isip at puso ang pag-ibig na naramdaman nya sa lalaking kanyang minahal na si Emmanuel. Eman ang palayaw nya. Ito ang kwento ni Albert Texson. Magsisimula ang kanyang kwento sa edad nyang 16 na taong gulang.

Chinese-Latino ang lahi naming mga Texson. Makisig ang aking pangangatawan, 5'9" ang aking hieght. Both gender attracted sa akin. May pagka politiko ako sa aming school kaya pansinin. Kung hitsura naman ang pag-uusapan kabilang ako sa mga nabiyayaan ng kagwapuhan hindi lang naman ako ang may ganoong katangian sa aming school dahil marami kami. Bunga ito ng amalgamation of race ng mga Pinoy kahit sa kabundukan makakakita ka ng magagandang tao. Ibig kong sabihin may katangian ako mula sa aking kalooban na nagiging malapit ang tao sa akin hindi lang doon sa panlabas kong anyo.

May isang manlalaro kaming mahusay na basketbolista noong high school na matagal ko nang crush. Sya si Eman. Nasa cr ako noon nang aming paaralan ng bigla nyang hinipo ang harap ko. Mahahawakan talaga sya ng tamang-tama sa kamay dahil slack ang pants ko. Pagsasamantala ang ginawa niya sa akin alam nya kasi na dalawa lang kami sa loob.

Nakakagulat pero masaya ako sa kanyang kapangahasan. Handa na akong bumigay sa kanya noon pero sya itong maarte pilit pa ring nagpapakalalaki. Syempre kaya ko sya nagustuhan dahil lalaki ang porma, gwapo na at hindi pa mayabang. Walang nangyari sa amin puro paramdam lang ang ginagawa nya. Ayoko namang magsimula mahina ako sa mga ganoong bagay.

May talento si Eman sa pagdo-drawing, minsan naabutan ko syang may iginuguhit sa isang bond paper. Sa kanyang likuran pinagmamasdan ko kung ano ang kanyang dino-drawing. Nagulat ako mukha ko pa ang kanyang obra, nakahubad ang aking larawan sa pinakapuno ng pagkalalaki ko ang kanyang ipinakita. Hindi pa iginuhit ng buo ang kahubaran ko binitin pa hahaha. Magaling na artist si Eman sa tingin ko kahit ako mismo nalibugan sa sarili kong imahe.

Ginulat ko sya na halos malaglag ang mokong sa kanyang kina-uupuan. Para hindi naman mapahiya kunwari hindi ko nakita ang kanyang ginawa. Agad niyang tinakpan ang kanyang guhit at mabilis itong naitago sa loob ng kanyang backpack. Ngumiti lang sya sa akin at iniwanan na ako. "Napaka-arte mo Emmanuel Burgos halata ka namang patay na patay sa akin nagkukunwari ka pa... ano naman kaya ang gagawin nya sa imahe ko kundi pagpapantasyahan lang naman nya..." sabi ng isip ko. Sa totoo lang, mula nang makapa nya ang junior ko lagi na lang sya sa isipan ko. Hindi ko maintindihan kung in-love na ba ako o dala lang iyon ng aking pagnanasa sa kanya.

Gwapo si Eman hindi lang sya basketball player namin kundi mahusay din syang mananakbo. Naging second place pa nga sya sa ginanap na palarong panlalawigan dito sa aming probinsya. Ang ganda ng hubog ng kanyang pangangatawan. Mabibilog at matitigas ang kanyang mga hita at binti. Definido ang mga porma nang nagsisimulang niyang mga muscles lalo na sa dibdib at sa tyan.

Isang hapon sumakay ako ng tricycle pauwi na sa aming bahay galing ng school hindi ko napansin ang pasaherong nakitabi sa akin paglingon ko si Eman pala. Biglang lumakas ang tibok ng dibdib ko. Binati niya ako sabay hawak sa aking hita. Grabing exitement ang naramdaman ko ng mga sandaling iyon kasabay ng pagkagising ng aking pagkalalaki. Halos idikit ko na ang aking braso sa kanyang braso ng dahil sa pagnanasa ko sa kanya. Sa isip ko sana magkatrapik, nang tumagal pa kaming dalawa sa loob ng tricycle. Sadya yata akong inabangan para magkasabay kami. Sinabi nya sa akin na samahan ko raw sya at kakain kami ng pizza pie. Nanlilibre sya... parte na yata ito ng kanyang mga plano sa akin. Wala namang dahilan para ako tumanggi di ba? bukod sa libre na gutom pa ako.

"Paborito pala natin pareho ito... sarap no... kahit araw-araw hindi ako magsasawa dito." Sabi ko.

"Ako rin kaya nga lagi ako dito kumakain."

Hanggang Kailan MagtatagalMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon