Retounen

Rodział I "Moja skleroza i wiele różnych wad"

                  Clementain Benett

Słuchajcie, jeśli kiedykolwiek, ktokolwiek zaproponuje ci życie półboga,po prostu powiedz "NIE!" i najlepiej ucieknij tak daleko jak się da. Wiem, że przygody które można odbyć będąc herosem mogą być kuszące aczkolwiek nie warto.
Jeśli będziesz w jakikolwiek sposób spokrewniony z bogami wiedz, że twoje życie nie będzie usłane różami. Ciągłe balansowanie pomiędzy życiem a śmiercią, wypełnianie przepowiedni od których zależą losy świata i zachcianek bogów, narażanie siebie jak i swoich przyjaciół na utratę wszystkiego czego się ma. Mam nadzieję, że doceniasz swoje dotychczasowe życie, bo ja doceniałam, ale jak mówiłam, życie półboga nie jest idealne.
Jeśli chcesz, możesz wysłuchać mojej historii.

                                                                                              * * *

Czemu kiedy mam czas wolny nigdy niczego nie ma w TV? Pierwszy dzień wakacji a ja siedzę przed telewizorem i oglądam głupkowaty serial o wkręcaniu i robieniu żartów losowym przechodniom na ulicy. Ale co można robić w tak deszczowy i ponury dzień, tak, pierwszy dzień wakacji i taki cyrk mi odprawia pogoda, zazwyczaj w takie pogody idę do Sam piętro wyżej. Tym razem nie mogę tego zrobić, wyjechała, jak co roku, na letni obóz.

Wstałam z kanapy i podeszłam do okna na którym pojawiały się co raz to nowe kropelki wody. Obiegłam wzrokiem całe osiedle,wszędzie było szaro i ponuro a na ulicach nie było żywej duszy. Kątem oka dostrzegłam stary trzepak przy bramie na którym spędziłam większość dzieciństwa, przypomniało mi się gdy razem z Sam zwisałam do góry nogami aby sprawdzić kto dłużej wytrzyma.Po piętnastu minutach obie spadłyśmy na beton i u mnie w mieszkaniu przykładaliśmy sobie do głowy okład z lodem, cały czas sprzeczamy się która z nas wpadła na tak genialny pomysł.

Miło tak czasami powspominać czasy bycia bezmyślnym ośmiolatkiem, wtedy nie trzeba było martwić się o większość rzeczy, takich jak sprawdzian o którym zapomniałaś na śmierć i musisz zrywać nockę aby dostać w miarę dobrą ocenę. Ogólnie, wtedy wszystko wydawało się łatwiejsze, w końcu rodzice zajmą się posprzątaniem w domu, ugotowaniem obiadu, pomogą odrobić lekcje i zrobić pracę na technikę. 

Oparłam się czołem o szybę patrząc na zachmurzone niebo. Chyba każdy kiedyś w takiej sytuacji wyobrażał sobie siebie jako bohatera teledysku jakiejś melancholijnej piosenki, a przynajmniej robiłam tak ja. Nie wiem czemu tak bardzo mi się zebrało na wspominanie dzieciństwa, naprawdę dużo bym dała aby znowu być małym dzieciakiem. I pomyśleć że kiedyś marzyłam by być starsza i dosięgać do najwyższej półki na regale (czego na razie dalej nie mogę zrobić bo ten głupi regał jest za wysoki).

Westchnęłam cicho odklejając się od szyby i wracając przed telewizor, znowu jakiś kiczowaty  program leciał w telewizji. Co sekundę przekręcałam się na kanapie i zmieniałam pozycje podświadomie mając nadzieje że dzięki temu schematowy romans w telewizorze stanie się nagle niezwykle ciekawy. Niestety nic takiego nie stało a ja skończyłam na nogami na oparciu kanapy i głową na dywanie. Nigdy specjalnie nie lubiłam siedzieć przed telewizorem kiedy nie mam żadnych obowiązków. Często wydawało mi się że ludzie w mediach na siłę próbują być kimś innym i próbują pokazać się w najkorzystniejszym świetle. Nie przepadam za sztucznymi ludźmi, bo kto ich lubi?. Zawsze wolałam znać najgorszą prawdę, niż żyć w idealnym kłamstwie.

Kiedy usłyszałam, że ktoś wchodzi do mieszkania próbowałam obrócić głowę w stronę drzwi ale kiedy uderzyłam nosem o tą (niestety) twardą część kanapy przypomniałam sobie, że warto na początku usiąść jak ktoś normalny, więc trochę się podniosłam aby zobaczyć czy to nie przypadkiem jakiś złodziej który postanowił nas okraść w biały dzień. Przez tą myśl zwątpiłam w to, czy na pewno zamknęłam drzwi na klucz, jednak usłyszałam dźwięk przekręconego klucza w zamku.