Merhaba ben Jessica.Bir ailem ve çok sevdiğim evim var.Ama artık evimden ve ailemden ayrılıcam.Nedeni ise üniversiteye geçtim.Arkadaşlarımla birlikte başka bir şehirde ve aynı bir evde yaşıyacağız ve istediğimiz şeyi yapabilicez tabi Mandy olmasaydı. Bu arada biz 4 arkadaş beraber yaşıyıcaz. Taa ki üniversite bitinceye kadar.Her neyse arkadaşlarımla tanıştırayım sizi.Bu Mandy benim anaokulundan beri arkadaşım.Bu da James ve David ayrılmaz ikililer.Beni de tanıyosunuz zaten.Her neyse birazdan ailemden ve evimden ayrılacağım.Ben tek değil arkadaşlarım da.Bu arada James'ın babası ona doğum gününde bir araba almıştı.Bizde onunla gidicez.Eşyalarımı ve kendimi hazırladim ve macera dolu yola çıktık.Yani 5 saatlik yola çıktık.Arabayı James kullanıyordu. Ve birden durdu ne olduğunu anlamadık.Ve James şöyle dedi:David çok yoruldum arabayı biraz da sen sürermisin?dedi James.
Benim ehliyetim yok ki.dedi David utanarak.
Utandığımı anlamak için yanaklarına bakmak yeterdir. Utandığını yanaklarının kızarmasından anladım.
Ve herkesin uykusu geldi.Saat gecenin onuydu ve biz uykuya dalmıştık.James arbayı sürmek zorundaydı. Ve bizi ürkerek biri uyandırdı.Gözlerimi aralayıp baktım bu James'di.Ne oldu? dedim.Jesicca uyan! dedi James. Hiç onu bu kadar korkarken görmemiştim.
Jesicca kalk Mandy ve David biz ormanda gezicez dedi ama hala gelmediler.dedi.
Şimdi gelirler. dedim istemsizce.
Yarım saat geçti ama ortalıkta bir ses yoktu.Korkmaya başlıyordum.Ve birden bir çığlık sesi geldi.Bu Mandy'nin sesiydi. Ormana doğru bağırmaya başladım.
Mandyy!! Davidd!!
Ama hala bir ses yoktu. Ve birden ormandan karaltılar bize doğru geliyordu. Ve yakınlaşınca bunun Mandy ve David olduğunu anladım.
Hemen gidip Mandy ve David'e sarıldım.
Size bir şey oldu sandım.dedim.
O çığlık neydi Mandy? dedim
Ne çığlığı? dedi Mandy.
Yani o çığlığı atan sen değil miydin?dedim.
Hayır durup dururken neden çığlık atayım ki? dedi Mandy.
