DENEY 309

Ash

Bugün babamın 5.yıl dönümü ve ben hâlâ nasıl öldüğünü bilmiyorum. Küçüklüğümden beri hep merak ettim.  Devamlı anneme sordum ama tek söylediği trafik kazasıydı. Tabii ki de ben buna inanmıyorum. Babam çok dikkatliydi, kesin bir şeyler olmuştu ki her seferinde sesi titreyerek söylüyordu. Tüm bunları düşünürken birden mutfaktan bir ses yükseldi.

Annem:"Ash! Yemek hazır!"dedi.

Bende,"Tamam geldim geldim."dedim.

Sıkıla sıkıla yürümeye başladım.Kapıdan girdiğimde annem mutfakta koşuşturup duruyordu.Durumumuz gayet iyiydi, babam sayesinde.Babam eskiden bilim adamıydı. Bana hep küçük yaşlarımda; yapboz,zeka küpü,boyama kitapları gibi şeyler alırdı.Hep benim çok zeki olduğumu söylerdi.Masaya geçtim ve yorgun bir panda misali her zamanki oturduğum babamın eski sandalyesine oturdum. Yemekte her zamanki gibi sahanda yumurta vardı. Annemin yemekte pek yetenekli olduğunu söylemem yanlış olur. Yumurtanın sarısını hiç sevmem. O yüzden annem hep sarısıyla beyazını ayrı yapar. Aç bir kurtcasına  yemeğe  saldırdım. 

Annem:"Ash az sonra dışarı çıkacağım istediğin bir şey var mı ? "diye 

Bende,"Yok anne sağ ol"dedim.

Elime telefonu aldım ve internette arkadaşlarımın tatil fotoğraflarına anlamsızca bakmaya başladım. Annem yemeğini bitirdi ve kalktı kapıdan çıkarken,

Annem:"Yaramazlık yapma!"dedi, alaycı bir ses tonuyla.

Bende:"Anneee"dedim,yine aynı alaycı ses tonuyla.

Yemeğimi bitirdikten sonra odama giderken hala babamı düşünüyordum ve birden bodrum kattan bir ses duydum. Bir çalışma sesi gibiydi.Merdivenlerden inmeye başladım.İnerken her seferinde sese daha da yaklaşıyordum. Buraya hiç girmemiştim. Annem ve babam yasaklamıştı, buraya girmeme iznim yoktu ama annem olmadığı için bir şey olmaz herhalde diye düşünürken önüme demir bir kapı çıktı ve birden robot sesi geldi.

Robot:"Parmağınızı gösterin"dedi.

Kapının sağında parmak izi yeri vardı.Kapı gayet dayanaklı gözüküyordu.Bu kapının füze geçirmeyeceğine emindim. Parmağımı bir anlık cesaret ile gösterdim ve,

Robot:"Giriş Başarılı. Hoş Geldin Ash"dedi.

 Hemen ardından kapı yavaş yavaş aralanmaya başladı. İçeride 1 bilgisayar vardı. Bu bilgisayarları daha önce hiç görmediğimle birlikte gayet şuan ki teknoloji gibi gözüküyordu ama üzerinde ki tozlar çok eski olduğunu gösteriyordu.Eski, tozlar içinde olan bir koltuk vardı. Elimle temizleyip oturdum ve bilgisayarın düğmesine bastım. Birden bilgisayarın kamerasından kırmızı bir ışık çıktı.

Robot:"Göz Taraması Yapılıyor."dedi.

Biraz bekledim ama hâlâ aklımda şu soru vardı. Babam neden böyle yüksek güvenlikli bir oda yapsın ki ne yapıyordu burada acaba diye düşünürken.

Robot:"Göz Taraması Başarılı"dedi ve ekran açıldı.

Sadece 1 tane dosya vardı. İsmi "Deneyler". Merak edip açtım ve içinde Deney1, Deney2, Deney3 diye not defterleri vardı ama en sonuncu deneyse not defteri değil, bir dosyaydı. Dosyayı açtığımda ise 5 tane video kaydı vardı ve hepsinde de babam vardı. Babam bazı videolar kaydetmişti. Bunlar, "Gün1, Gün2, Gün3, Gün4, Gün5." Hemen Gün1'e tıkladım çünkü babamın yüzünü özlemiştim. 

Babam:"Gün1 bugün bir yapay yumurtaya mağarada bulduğumuz insanlık dışı yaratığın sperminden ekledik.Günün sonunda yumurtanın rengi değişmeye başladı.Bu şey insanlık için büyük bir gelişim olabilir.Yeni bir çağ açabiliriz.Bu çıkacak yaratığı test etmemiz gerekiyor tabi eğer yaşarsa"dedi,biraz derin bir nefes aldı

Babam:"Artık başaralım lütfen"dedi. Buruk bir sesle ve videoyu kapattı. Kapatırken gözündeki yaşı gördüm ve ben de ağlamaya başladım. Video bittiğinden dolayı görüntü donmuştu ve arkadaki kafese gözüm ilişti. Kafes gayet dayanıklı ve güzel gözüküyordu. Ben de kafese bakmak için arkamı döndüğümde kafesin parçalarını yerde gördüm.

--Eğer hikayeye ilgi olursa devam edeceğim vote ve yorum atarsanız çok sevinirim bir de yazım yanlışlarını lütfen belirtin tavsiyelere de açığım umarım güzel yazmışımdır.--