Laiza

#1

Daar zit ik dan aan het altaar, helemaal klaar voor de trouw. Ik kijk over mijn linker schouder en zie mijn bruidegom langs mij op zijn knieën zitten.
Zijn gezicht, ik wil zijn gezicht zien. Ik tik hem voorzichtig aan met mijn voet, onopvallend dat alleen hij het merkt. Hij draait zijn gezicht een beetje naar mij en ik schrik. Hij heeft geen gezicht, het is zwart. Ik gil en sta op maar wordt weer neergedrukt door mijn vader. "Trouwen zul jij." Hoor ik ergens fluisteren, klinkend als het gesis van een slang.

Ik schrik wakker. Gelukkig het was maar een droom.
Zuchtend ga ik recht zitten. Sinds ik besef dat ik bijna achttien jaar ben heb ik altijd nachtmerries over de trouw.
Dat is een traditie van mijn geloof; ieder meisje boven de achttien jaar wordt uitgehuwelijkt.
Het stomme is dat we hem niet kennen en het een enorme kwal kan zijn. Zeker als je al verliefd bent.
Dat laatste is zeker in mijn geval. Ik vind een jongen uit mijn klas leuk, Ryan noemt hij.
Maar hij in niet Arabisch, mijn ouders zouden hem nooit goed vinden.

Ik stap uit mijn groote , oudroze bed. Ik loop naar het raam en doe het gordijn open. Ik hou van licht en de zon. En van school, wat misschien raar klinkt maar ik vind school gewoon fijn en leerzaam.

Ik trek mijn kast open, ik heb geen idee wat ik aan moet doen.
Mijn schouders moeten altijd bedekt zijn en mijn benen niet zichtbaar. Ik ga dus voor een donkerblauwe jeansbroek en een bordeaux t-shirt met lange mouwen. Ik neem nog een zwart vestje en mijn leukste hoofddoek.
Mensen zijn altijd tegen een hoofddoek maar het hoort bij mijn cultuur, ik kan hem niet zomaar weglaten. Nu is het herfst dus het valt prima te overleven en het houd mijn hoofd zelf warm. Maar in de zomer wil ik hem soms ook wel eens aflaten, zo warm kan het worden.

Ik borstel mijn haren nog eens door en loop naar beneden voor het ontbijt. Mijn vader leest op de bank de krant en mijn moeder maakt in de keuken het ontbijt klaar. Ik ga tegenover mijn broertje zitten. Hij is negen jaar nu en heeft veel energie.
Jongens hebben een goed leven, ze mogen trouwen met wie ze willen, deels dan, ze zijn de baas in huis, ze mogen hogere studies volgen en ze mogen kortere broeken aan.
Ik wou vroeger dokter worden en Latijnse volgen maar ik moest lager gaan en nu ben ik aan het studeren voor huishoudhulp. Jammer. Wat zou ik het fijn hebben gevonden als mijn gezin wat minder traditioneel was.

Mijn moeder zet het ontbijt op tafel, lekkere zelfgemaakte broodjes met kip ertussen. Ik lijkt op de klok. Is het al zo laat? Ik moet naar school. Snel geef ik mijn ouders nog een kus op de wang en loop ik naar buiten.
Ik haal mijn fiets uit de schuur en vertrek naar school, klaar voor een nieuwe school dag .

~
Hi, dit is het eerte deel van mijn boek!
Laat een reactie en achter en als je het leuk vind geef je dan ook een stem? :) tips en tops zijn altijd welkom
Bye
Xx Kate