Perfekcja

Idea perfekcji

Czujesz, że żądza tobą zawładnęła przybierając miarę chorej obsesji. Nie widzisz nic poza sobą. Jesteś egoistką, która widzi tylko siebie i wcale się z tym nie kryjesz. Dobrze ci z tym, bo myśl o tym, że twój egocentryzm przypłacisz z czasem swoją perfekcją wpędza cię w euforie. Jednak po dłuższej chwili zaczynasz się zastanawiać czy ideał może być zadufany w sobie i kółko się zamyka. Nie możesz być doskonała ze wszech stron, ale możesz dążyć do swojego ideału. Nie wymagasz wiele od innych jednak ich bylejakość dodaje ci poczucia lekkiej wyższości co wzmaga twoje lepsze samopoczucie. W końcu chcesz być najlepsza. Nie pielęgnujesz jednak w sobie tego uczucia. Nie chcesz czuć się zbyt wywyższona, a przynajmniej starać się oszczędzić takiego wrażenia otoczeniu.

Co jest twoim celem? Stale o tym pamiętasz. Do czego dążysz? Co sprawi, że będziesz bliżej ideału? Dyscyplina i perfekcja.

Mimo postępów chcesz więcej i więcej. Nigdy dość zadowolona z siebie. Stawiasz sobie cel, a gdy go spełnisz widzisz, że mogłaś zrobić więcej, że mogłaś być jeszcze lepsza. Gdy coś ci się udaje twoje ego skacze w górę, sięgając poziom Mount Everestu. Jesteś szczęśliwa, z poczucia beznadziei wyłania się pewność siebie. Czujesz się cudownie. Masz ochotę podzielić się swoją radością z całym światem, lecz dobry nastrój mija, bo zdajesz sobie sprawę, że mogłaś być lepsza, niż byłaś. Mimo poziomu twojego ego, gdy ktoś ci gratuluje odpowiadasz "To nic takiego", "Następnym razem zrobię to lepiej". Twoim celem jest w końcu tylko doskonałość. Mimo wzniosłości twojej samooceny, gdy osiągniesz sukces łatwo może się ona zachwiać, gdy osiągniesz chociażby najmniejszą porażkę. Wtedy spadasz z najwyższego szczytu świata wprost na samo dno rowu mariańskiego. Upadek jest bolesny, bo budzi się w tobie zapomniana skrajność w postaci myśli samobójczych. Trwa to tak długo jak nie pozwolisz sobie na relaks lub nie osiągniesz innego powodzenia. Pamiętaj o tym. Zadbana. Najpiękniejsza. Najszczuplejsza. Najzdolniejsza. Wiesz, że możesz wiele. Bezczynność wprawia cię w poczucie bylejakości. Robisz to co wszyscy - nic. Zatem czas coś zmienić. Bierzesz do ręki książkę. Czytasz. Czujesz się lepiej, nie trwonisz już czasu. Piszesz te słowa, które usychają na papierze. Nikt nie dowie się jak to jest być żądnym perfekcji. Sięgasz po gitarę. Uczysz się grać, śpiewasz, czytasz książki o muzyce. W jakim celu? To, że kochasz muzykę jest faktem, ale gra na instrumentach zawsze będzie w modzie. A ty chcesz być modna, prawda? Kiedyś nie chciałaś. Dlatego byłaś tak strasznie bylejaka. Wyciągasz tomik ulubionej poezji - zaczynasz recytować. W recytacji też chcesz być najlepsza. Nie idzie ci jeszcze perfekcyjnie, ale twoja dykcja i wyczucie intonacji ma się lepiej niż u większości ludzi z jakimi się stykasz. Jutro masz sprawdzian? Całe szczęście, że już wcześniej się do niego uczyłaś. Powtarzasz sobie materiał - wykuty niemal na blachę. Niemal... Twój cel, pamiętasz? Masz być jedną z najlepszych uczennic w szkole. Może twoi rodzice w końcu to zauważą, przestaną narzekać, ale znając życie i tak nie rzucą pod twe stopy najbrudniejszego zlepka słów - jesteśmy z ciebie dumni. Już nawet tego nie oczekujesz. Po prostu chcesz, żeby ludzie cię widzieli. Twój blog ma kilkadziesiąt tysięcy wyświetleń. Prawie nikt cię nie czyta. Brakuje ci weny. Musisz coś napisać. Trzy godziny zajmuje ci pisanie, by wszystko było dopięte na ostatni guzik. Najważniejsze, że masz materiał. Tematem jest anoreksja. Może kogoś zainteresuję. Jeśli nie, będziesz musiała przestawić się na coś modniejszego. W swoim życiu nie zapominaj o takcie. Wymalowana buźka, ładne ubrania i umięśnione ciało nie wystarczą. Musisz wykazywać się kulturą i taktem. Panować nad emocjami. Mieć wiedzę z wielu zakresów. Psychologia, dziennikarstwo, sport? To dla ciebie musi być pestka. Musisz nauczyć się władać angielskim. Ideał ma szanse na sukces. Jeszcze twoja pewność siebie, coś na to zaradzimy. Popracujemy nad wszystkim, a w szczególności nad trudnym charakterem. Będziesz doskonała. Dokładnie taka jak sobie siebie wyobrażasz. W twoim zaangażowaniu tkwi perfekcja.