Supposed to be BL

Chapter 1: First Encounter

Chapter 1: First Encounter

Hello~~~~ ako nga pala si Crimson Dale Vergara-Nakahara, I'm 15 years old. Ang nanay ko ay half Brazilian and half filipina while my dad is half japanese, and half american. At kung nagtataka kayo kung bakit ako fluent mag-tagalog ay dahil matalino ako. Ahahah! Charot lang. Well, dito kasi kami nanirahan ng mga magulang ko sa pilipinas. Ang sabi nila dapat matuto ako ng lengwahe ng bansang mahal na mahal nila. Dito kasi nag kakilala yung mga magulang ko kaya gustong-gusto nila dito, sabi nila parang kahapon lang noong una silang magkakilala. Jeez, ang corny nila, sa totoo lang. (¬_¬)ﾉ

Naka-upo ako ngayon sa isang gilid ng bleachers habang hawak-hawak ang sketchpad sa kanang kamay habang hawak ko naman ay ang lapis ko sa kaliwa. Well, as you can see, mahilig akong mag-drawing at mag-sketch. At kung itatanong ninyo kung anong madalas kong d-ino-rawing, hehe walang iba kundi anime, at anong genre kung itatanong niyo? Well, I love to draw. . .

Ten-te-ne-nen~~~

BL!!!!!!!!! <3

Para sa mga hindi alam ang ibig sabihin ng 'BL', sasabihin ko sa inyo. BL means 'butiki at lupa'. Ahahahaah! Joke lang, masyado kayong serious eh. Hindi, kidding aside, BL trully means Boys Love. At gaya ng nababasa ninyo, literal ang ibig-sabihin non.

Alam kong nawi-wierdo-han kayo sa akin. Pero anong magagawa ko?! Talagang mahilig ako sa BL! Lahat ng bagay tungkol sa BL gusto ko Dx Marami akong mga BL magazines sa bookshelf ko at kahit na sa loob ng isa pang cabinet ko sa kwarto ko ay pinag-kakasya ko yung mga mangas/japanese comics ko na BL din ang genre.

Kung itatanong ninyo sa akin kung kailan at bakit ako na-adik sa pag babasa ng mga BL, well, it all started when I was in grade 6. I was 11 that time, umuwi galing Japan ang pinsan kong si Midori para mag-bakasyon dito sa Pinas, he was just 2 years older sa akin that time. Close na close kami ng pinsan ko, kung ang tawag nga'y 'sanggang-dikit' kami.

Noong umuwi siya ay may mga dala siyang pasalubong para sa amin. Ang akala ko noon ay bibigyan niya ako ng unan na may naka-print ng paborito kong anime eh. Pero na-shock talaga ako nung binigyan niya ako ng manga (it means japanese comics, hindi yan prutas!)

"Psstttt. . ." napatingin ako sa pinsan kong si Midori, nakatayo siya sa may pintuan ko. Mayhawak siyang isang malaking kahon. Lumapit ako sa kanya.

"What's with that box!? Are they chocolates!!???" excited kong tanong. As you can see mahilig ako sa chocolates since I was a kid, kahit na ngayong 11 years old na ako ay adik pa din ako sa chocos. Coz chocolate is my everything!

"Nope," sabi niya na-ikina disappoint ko. Ngumiti siya sa akin at saka inilapag yung box. "But this is better than chocolates." nagtataka akong tumingin sa kanya.