Let me know

Ταινία,τραγούδι και χορός

Victoria's POV:
Σηκώθηκα το πρωί και το πρώτο πράγμα που έκανα είναι να κλείσω το alarm.Είναι τόσο άδικο να σηκώνομαι 06:30 το πρωί για να ετοιμαστώ!Πήγα έκανα μπάνιο και κατευθείαν έφαγα έπειτα πήγα και ντύθηκα και εφόσον μου έμεινε ένα μικρό χρονικό διάστημα κενό πήγα και βάφτηκα.Η ώρα είχε πάει 07:45 και αφού ετοίμασα την τσάντα μου κατέβηκα με γρήγορο ρυθμό στην στάση του λεωφορείου όπου ήδη με περίμενε ο Christian μαζί με κάποια παιδιά από το τμήμα μου και γενικά από το σχολείο "Καλημέρα" είπα σε όλα τα παιδιά με ένα χαμόγελο και οι περισσότεροι μου ανταπέδωσαν την απάντηση "Κάποια έχει κέφια σήμερα" μου είπε καθώς τον πλησίασα ενώ γέλασε λίγο και πριν προλάβω να του απαντήσω έφτασε το λεωφορείο.Μπήκαμε και καθήσαμε σε μια θέση πίσω πίσω και μέσα σε περίπου ένα δεκάλεπτο φτάσαμε στο σχολείο κατευθείαν στο χτύπημα του κουδουνιού.Μπήκαμε στο τμήμα και καθήσαμε στην θέση που έχουμε!Ο Christian κάθεται στο τελευταίο θρανίο από την δεξιά μεριά με μια κοπέλα αρκετά ψηλή με όμορφα ξανθά και μακρυά μαλλιά και γαλάζια μάτια είναι από τις καλύτερες μαθήτριες που έχουμε,εγώ πάλι κάθομαι με έναν πολύ καλό μου φίλο στο προτελευταίο θρανίο στην μεσαία σειρά αλλα κατεύθυνση κάθομαι με εκείνον και στο εργαστήριο κάθεται με εμένα και με μια φίλη μου αλλά δεν έχει σημασία αυτό,δεν έγινε κάτι σπουδαίο στο σχολείο.Είχαμε ένα κλασσικό επτάωρο με ένα κενό στην χημεία απ'οσο θυμάμαι την έκτη ώρα.Η αλήθεια είναι ότι το σημερινό πρωινό πέρασε αργά και βασανιστικά!Περίπου 13:50 η ώρα φτάσαμε στην στάση να περιμένουμε για ακόμα μια φορά το λεωφορείο,δεν άργησε να έρθει.Μπήκαμε γρήγορα να πιάσουμε θέση αλλά τίποτα έτσι απλά σταθήκαμε όρθιοι "Victoria?" τον άκουσα να λέει και έτσι έβγαλα το ένα ακουστικό και στράφηκα σε εκείνον μου πρότεινε να έρθει το απόγευμα σπίτι μου,να διαβάσουμε και έπειτα να δούμε κάποια ταινία ή να ακούσουμε μουσική ή να τραγουδήσουμε.Ξέρει πόσο λατρεύω να τραγουδάω,ασυνηδειτα χαμογέλασα και του έκανα ένα καταφατικο νόημα ενώ έβαλα πάλι το ακουστικό μου ώσπου εφτασα στον προορισμό μου "Καλό μεσημέρι" είπα και κατέβηκα αρκετά βιαστηκα και γρήγορα γρήγορα έφτασα σπίτι.Ξεκλείδωσα και μπήκα μέσα "Ήρθα" είπα δυνατά για να με ακούσουν οι δικοί μου,αλλά τελικά ήταν ήδη στο τραπέζι μου είπε η μητέρα μου να καθήσω και αφού άφησα κάτω την τσάντα μου έτσι έκανα ενώ πρώτα σέρβιρα τα ποτήρια.Πάλι καλά δεν μιλήσαμε τόσο ή και να μιλούσαμε θα έλεγαν ότι έχω παρατήσει το σχολείο για να ασχολούμαι με κάθε αηδία που υπάρχει κάθε φορά που λένε "Τέχνη" μόνο δεν αρρωσταίνουν..Έφαγα και πήγα στο δωμάτιο μου,έκλεισα με δύναμη την πόρτα και έβαλε τέρμα μουσική στο κινητό μου ενώ φορούσα τα ακουστικά και έβγαλα να διαβάσω ώσπου χτύπησε το κινητό μου και είδα την επαφή του Christian συνοφριώθηκα λίγο ενώ δεν είχε συνηθίσει να με παίρνει τέτοια ώρα και έτσι απλά σήκωσα το κινητό μου..
Christian's POV:
Tο ξυπνητήρι άρχισε να ξανά χτυπάει με τον ενοχλητικό ήχο που κάνει συνήθως δίπλα από το αυτί μου. Ακούγοντας τον ήχο αυτό κυριολεκτικά πετάχτηκα από το κρεβάτι μου χτυπώντας την πλάτη μου, ο πόνος όμως δεν με ενοχλεί γιατί εκτός από άντρας είμαι και συνηθισμένος σε τέτοιες άγριες καταστάσεις. Δεν σας συστήθηκα, είμαι ο Κριστιαν, είμαι ξανθός, με γαλάζια μάτια και τέλειο σώμα  και πρόσωπο και τονίζω πως το τέλειο σώμα και πρόσωπο δεν το λέω έτσι απλά, είναι τέλειο, θα καταλάβατε το ότι είμαι λίγο ψώνιο, ναι...Ε λοιπόν, προσπαθώ να το κόψω. Αφού σηκώθηκα βιάστηκα παρατηρώντας πως η ώρα ήταν 7:35 έβαλα γρήγορα μια γκρι φόρμα  Nike και μια μπλούζα μαύρη Adidas ενω έπλενα τα δόντια μου, ταυτόχρονα, αφού τελείωσα με τις ετοιμασιες που έκαναν για το σχολείο κατέβηκα στον κάτω όροφο όπου συνάντησα την μητέρα μου, το πρόσωπο που δεν αντέχω μακριά του, και τον πατέρα μου ο οποίος ήταν καθισμένος αναπαυτικά στην καρέκλα και διάβαζε επικριτικά την εφημερίδα του, έδωσα ένα γλυκό φιλι στην μητέρα μου και τους αποχαιρέτησα, πριν όμως φύγω με σταμάτησαν «Αγόρι μου θα αργήσουμε για κανα 2-3 μέρες, θα πάμε ταξίδι στην δουλειά» είπε ο πατερας μου. Αααα, ναι δεν σας ειπα η μητέρα μαζί με τον πατέρα μου δουλευουν σε μια μεγάλη και πετυχημένη εταιρία όπου πουλάει διαφορά προϊόντα. Η συγκεκριμένη εταιρία ανοίκει στους γονείς της  κολλητής ,και την μόνη, που έχω, μεγαλώσαμε σαν αδέρφια και με βοηθούσε με τα πάντα. Αφού λοιπόν τους αποχαιρέτησα ,για δεύτερη φορά, κατευθύνθηκα στην στάση την οποία έχουμε λίγο πιο δίπλα από το σπίτι, με καποιους από τους συμμαθητες μου από την τάξη και περιμέναμε την Βικτόρια. Όταν είδα την Βικτόρια, απευθείας την πλησίασα, συνειδητοποίησα πως δεν εχει το ξινό βλέμμα που εχει συνήθως. «Καλημέρα» είπε σε όλους όσους την περιμέναμε εκεί πέρα, γιατί συνήθως αργεί, βρε δες την, πρόοδος «καποιος εχει κέφια σήμερα» ειπα χαμογελαστά και αυτή χαμογέλασε, δυστηχως και λέω δυστηχως δεν πρόλαβα να πάρω την απάντηση από τα χείλια της αφού την ώρα που πήγε να μου απαντησει έφτασε το λεωφορείο στην στάση την οποία βρισκόμασταν, μπήκαμε μέσα και φτάσαμε στο προαύλιο του σχολείου σε ουτε 10 λεπτά. Μπήκαμε στις τάξεις και καθίσαμε αναπαυτικά ο καθένας στις θέσεις μας. Κάναμε μάθημα για συνολικά...εμ ουτε καν θυμάμαι, αλλά θυμάμαι αυτό το ωραίο κενό στην χημεία, δεν είναι το ότι δεν είμαι καλός μαθητής, απλά δεν αντέχω το σχολείο. Καθως επιστρέφαμε κατάλαβα πως εγώ και η Βικτόρια είχαμε καιρό να περάσουμε λίγο ποιοτικό χρόνο μαζί, σκέφτηκα όμως να πάμε στο δικό της σπίτι, αφού οι γονείς μου δεν με πολύ-εμπιστεύονται με το σπίτι και τι πρόκειται να κάνω μαζί του,  έτσι την διέκοψα από την μουσική που άκουγε εκείνη την στιγμή και της πρότεινα την ιδέα μου, ξέρω ποσό της αρέσει να βλέπει ταινιες, να τραγουδάει και να χορεύει όποτε τις πρότεινα αυτό το πράγμα, με το που το ειπα το πρόσωπο της έλαμψε,  δέχτηκε κατευθείαν και μου είπε την ώρα που να περάσω από το σπίτι της. Καθως κατέβαινε από το λεωφορείο νομίζω πως άκουσα να λέει καλό μεσημέρι, δεν κατάλαβα καλά η αλήθεια είναι από την φασαρία που επικρατούσε μέσα στο λεωφορείο. Πήγα σπίτι μου και χάζευα το ταβάνι για ώρες μέχρι που κατάλαβα πως έχω αποκοιμηθεί. Ξαφνικά ανοίγω τα μάτια μου και ξυπνάω από τον θόρυβο του κινητού μου καθως οι γονείς μου με καλούσαν. Αφου πηρα το κινητό στα χέρια μου, απάντησα «Ναι,μαμά» «Έλα αγόρι μου, εμείς όλα καλά, φτάσαμε, τώρα είμαστε στο ξενοδοχειο και λέμε να βγούμε για έξοδο, εσυ τι εκανες και λες να κανεις, ασφαλές ομως, σήμερα;» Είπε τονίζοντας το ασφαλές « Τίποτα ιδιαίτερο και βλαβερό, θα πάω σπίτι της Βικ,εσυ;» «Α, γιατί να πας εσυ, τώρα που είσαι μόνος σου, πες την να έρθει να σου κάνει παρέα, άντε κλείνω εγώ, ο μπαμπάς σου τσιρίζει να ετοιμαστώ γρήγορα» είπε χαρούμενη και εγώ χαμογέλασα μαζί της « Καλά,γεια, Σαγαπω» είπα και τότε απευθείας πηρα την Βερόνικα τηλέφωνο για να της πω τα νέα