YLBER

meet up 🌹

Χάζευα ως συνήθως στο κινητό μου όπως κάθε βράδυ στην ομάδα. Ήταν #freeday ο καθένας είχε ανεβάσει τα ψυχολογικά του προσπαθούσα να βοηθήσω όσους μπορούσα στα comments.
Βαριόμουν άπειρα , δεν ειχα και κάτι πιο δημιουργικό να κάνω. Μου έρχεται ξαφνικά μήνυμα στην ομαδική που είχαμε φτιάξει μαζί με τους άλλους διαχειριστές
*Natalie*
"Πρέπει να κανονίσουμε για meet up παιδιά μας έχουν ζαλίσει με τους ifs"
*steve*
"Δίκιο έχει να κανονίσουμε "
*yamy*
"Σε ποια πόλη θα γίνει αν γίνει??"
*steve*
"Στη δική μας φυσικά Αφού τα περισσότερα μέλη είναι από εδώ"
*natalie*
"Okey φτιάξτε εκδήλωση και ενημερώστε τους "
*yamy*
"Θα μπειται omegle? Βαριέμαι πολύ "
*steve*
"Okey then"
[...]
Δεν με έκαιγε και τόσο για το meet up αλλά μιας και ήμουν διαχειρίστρια έπρεπε να πάω αλλιώς θα με ζαλιζαν τα παιδιά.
"Μύγδαλο αι κοιμήσου επιτέλους και κλείσε το κινητό δεν μπορώ να κοιμηθώ " μουρμούρισε η αδερφή μου . Της πέταξα ένα " αι κοιμήσου μωρή και ασεμεεε" γύρισε από την αλλη πλευρά και κοιμήθηκε.
Δεν είχα τι να κανω έτσι έβαλα τα ακουστικά και χάζευα τα μπλε φωτακια που είχα γύρω από τη βιβλιοθήκη που ήταν πάνω από το κρεβάτι μου ... σιγά σιγά τα μάτια μου άρχισαν να βαρενουν και αποκοιμήθηκα .

Το πρωί έρχεται ο μπαμπάς μου ως συνήθως να με ξυπνήσει. Με χάιδευε στη πλάτη και απλά ψιθύριζε στο αυτί μου να ξυπνήσω. Δεν λέω πολύ γλυκό εκ μέρους του αλλά... αν θες να ξυπνήσω- μην -μου- ψιθυρίζεις-Γιατί- Πολύ- απλά - θα- ΜΕ- ΚΟΙΜΉΣΕΙΣ :3
[...]
Ετοιμάστηκα για το σχολείο μια από τα ίδια τίποτα το ιδιαίτερο. Ο Ραζ με είχε ταράξει στις σφαλιάρες στον κωλο . Ο Νακος έκανε γκριμάτσες μπροστά μου για να με κάνει να γελάσω. Τα κορίτσια άρχισαν το κήρυγμα για δημοσιεύσεις μου τις όποιες τις έβρισκαν γελοίες γιατί πρέπει να φαίνομαι πιο καγκουρογκομενα αν Θέλω να βρω γκόμενο λένε . Τις αγνοούσα πλήρως γυρίζοντας ειρωνικά τις κόρες των ματιών μου: 3... Πάντα έτσι έκαναν , μια ζωή να με κρίνουν . Τις αγαπούσα όμως ήταν οι πουτανες μου . Έτσι με αποκαλούσαν και τις αποκαλούσα για να πειράζουμε η μια την άλλη.
Με την Τσιτσ είμαστε μαζι από δευτέρα δημοτικού ενώ με την Λήδα από τετάρτη. Καλές πουτανες δεν λέω περνούσαμε ωραία αν και οι γονείς μου δεν τις εγκρίναν ποτέ
[...]
Γύρισα σπίτι ετοίμασα να φάω κάτι στα γρήγορα και μετά άρχισα να συμμαζευω το σπίτι. Όταν γύρισαν οι γονείς μου τους ανακοίνωσα για το meet up και φυσικά δέχτηκαν να πάω καθώς είχα γράψει 20 στην ιστορία . Η υπόλοιπη μέρα κύλισε βαρετά... διάβασμα, ιδιαίτερα στα αγγλικά, καμία βόλτα μέχρι το πάρκο και πάλι σπίτι.
Την επόμενη μέρα ήταν το meet up έπρεπε να βρω κατάλληλα ρούχα. Οκευ αποφάσισα να βάλω το λευκό μου τζιν και μια μαύρη απλή μπλούζα που έπεφτε λίγο στους ώμους... Δεν ήθελα να βάλω και τίποτα το ιδιαίτερο δεν με ενδιέφερε και πολύ αυτή η συνάντηση.
Αφού διάβασα κάπου στις είκοσι σελίδες από το αγαπημένο μου βιβλίο αποκοιμήθηκα πάλι με τα ακυστηκα χαζεύοντας τα φωτάκια.
Την επόμενη μέρα ξύπνησα κατά το μεσημεράκι. Δεν επικοινωνούσα με το περιβάλλον γύρο μου για λίγο. Πήγα στο μάθημα μου και μετά εκανα μπάνιο και αρχισα να ετοιμάζομαι για τη συνάντηση. Θυμήθηκα πως είναι Σάββατο και θα έχει πολύ κόσμο Έτσι αποφάσισα τουλάχιστον να περιποιηθώ λίγο τα μαλλιά μου . Τα άφησα ίσια και έκανα απλά δύο απαλές μπούκλες μπροστά. Δεν είχα όρεξη να βαφτω έτσι απλα έβαλα λίγη μάσκαρα και πήρα τηλέφωνο τον πατέρα μου να έρθει να με πάρει. Εγώ εμένα έξω από τη πολη και ήταν αρκετά μακριά για να πάω περπατώντας οπότε έπρεπε να με πηγαίνει ο μπαμπάς
[...]
Όλοι είχαν μαζευτεί στο κάτω σιντριβάνι .Εγώ πλησίασα αδιαφορα τους χαιρέτησα το ίδιο αδιάφορα και έπειτα τους ακολούθησα καθώς πηγαίναμε στο baba yaga για να πάρουμε και τους υπόλοιπους. Όταν αρχίσαμε να σκοτωνόμαστε μεταξύ γιατι δεν είχαμε ενημερώσει όλα τα μέλη από την ομάδα μας , ένα παιδί από τη πόλη μου άρχισε να μου κολλάει πολύ. Δεν του έδινα σημασία. Το όνομα του ήταν Πάρης. Προσπαθούσε συνέχεια να ανοίξει συζήτηση. Του απαντούσα τελείως ψυχρά και απότομα...
Ξαφνικά έβαλε το χέρι του γύρω από τη μέση μου και άρχισε να παίζει με τα μαύρα μαλλιά μου. Εντάξει τώρα ειχα θυμώσει!!! Αρχικά δεν ένιωθα άνετα που το έκανε αυτό και δεύτερον μου χαλούσε τα μαλλιά so fuck ya .
"Σταματά το !!" Του ειπα και τον κοίταξα με ένα βλέμμα τύπου -πάρε- τα-κουλά- σου -μην- σε- λυπηθούν-όλοι.
"Γιατί βρε μωρό αντιδράς έτσι τώρα " μου λέει με ένα χαμόγελο τύπου -είμαι- και-το-πρώτο- καμάκι-... θεέ μου πόσο με φρικαρουν κάτι άτομα σαν και αυτόν που νομίζουν πως είναι κάποιοι
"Μαζέψου μην σου τις μαζέψω " του λέω με ένα δολοφονικό βλέμμα
"Χμμ μ'αρέσουν οι άγριες , συνέχισε " με κοίταξε με ένα βλέμμα γεμάτο αυτοπεποίθηση. Τώρα τα είχα πάρει άσχημα. Κάνω να φύγω και με πιάνει από τον καρπό του χεριού μου πολύ σφιχτά , με πόνεσε το παραδέχομαι. Γυρίζω να τον κοιτάξω και με τραβάει πάνω του. Είχα θυμώσει πραγματικά τώρα. Τα παιδιά ήταν ολα στο κόσμο τους από τα ελάχιστα που είχαν μείνει αφού οι υπόλοιποι είχαν πάει να γνωρίσουν τους ifs τους.
"Πας καλά ρε αι παράτα με. Ξεφορτοσου!! " του λέω ενώ ήμουν έτοιμη να του σκάσω μια αγκωνιά στη κοιλιά του
"Εμένα θα μου μιλάς όμορφα! Κατάλαβες γατάκι; " μου λέει Καθως το χέρι του χάιδευε απειλητικά το μάγουλο μου. Το παραδέχομαι με είχε φρικάρει πολύ αυτος ο τύπος...
"Σε ενοχλεί αυτος;"
Γυρνάω να δω ποιος μίλησε και βλέπω ένα παιδί που ήταν σίγουρα δύο μέτρα. Δεν πρόλαβα να του απαντήσω και εκείνη τη στιγμή πετάγεται ο Πάρης
"Φύγε από δω δεν σε αφορά "
Ο άλλος τον κοιτουσε
"Δεν μίλησα σε εσένα!!! Και αν θες το καλό σου θα σου πρότεινα να φύγεις και να την αφήσεις ήσυχη " ειπε στον Πάρη και ηταν έτοιμος να του ορμίξει . Αχ θεέ μου με έσωσε αυτό το παιδί!
"Και ποιος είσαι εσύ ρε που θα μου πεις και τι να κανω ? " λέει ο Πάρης τελείως ειρωνικά. Το άλλο παιδί αυτή τη φορά πιστεύω δεν θα μπορούσε να συγκρατηθεί .
"Κοίταξε χάνω την υπομονή μου η κοπέλα συνοδεύεται και αμα δεν την αφήσεις ήσυχη τώρα δεν θα σου αρέσει η συνέχεια!!"
Συνοδεύομαι?? Οκευ περίεργο αλλά δεν μίλησα είχα μείνει και τους κοιτούσα .
"Σορρυ ρε συ δεν ήξερα . " είπε ο Πάρης ο οποίος φάνηκε να χεστηκα λιγάκι πάνω του . Λογικό το βρίσκω . Δύο μέτρα ήταν αυτό το παιδί και εγω θα φοβόμουν.
Ό Πάρης την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια ενώ εγω σήκωσα ντροπαλά τον ώμο μου και τον ευχαρίστησα.

"Μα πως να τον αφηνα Έτσι όπως σου συμπεριφερόταν? Εμμ.. Και συγνώμη αν σε πείραξε το 'συνοδεύεται ' απλά ήταν το πρήτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό " είπε και με κοιτούσε λίγο ανέκφραστα μπορώ να πω .
"Εμμ ...Δεν πειράζει " του ειπα και κοιτούσα στο έδαφος.

Ήταν ψηλός φαίνεται να έχει ωραίο σώμα, αν και δύσκολο να το διακρίνεις μέσα από το μπουφαν ΕΜΕΡΣΟΝ νομίζω ήταν. Είχε ένα γλυκό προσωπάκι που χάρη στα μούσια που τον τύλιγαν δίνανε και μια αίσθηση αγριότητας. Είχε εκφραστικά μελί μάτια τα οποία κρύβονταν μέσα από τα γυαλιά του . Όπως θα έλεγε και η φίλη μου η Λήδα το παιδί είχε- ΤΣΙΜΠΟΥΚΟΧΕΙΛΑ- αχχχ. Τα μαλλιά του ήταν ίσια κατάμαυρα και σηκωμένα προς τα πάνω. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πως ενώ Εγώ ήμουν 1.60 αυτός ήταν 2 μέτρα.

Μου πρότεινε να κάτσουμε στο παγκάκι και με ρώτησε για πολλοστή φορά αν ήμουν εντάξει . Είχε μια πολύ ιδιαίτερη φωνή, μοναδική. Δέχτηκα να κάτσουμε στο παγκάκι μαζί του . Δεν μιλούσαμε η στιγμή ήταν πολύ αμήχανη , όπου αυτός αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή...
"Είσαι από εδώ δεν σε έχω ξανά δει ? "
"Εμμ ... Ναι μένω έξω από την πόλη βασικά αλλα έρχομαι συχνά " είπα ενώ πάλι δεξ μπορούσα να τον κοίταξα και κοιτούσα κάτω.
Εκεί που πάει να ξανά μιλήσει χτυπάει το κινητό μου . Γαμω τώρα βρήκε ??? Ήταν ο μπαμπάς μου με πείρε να μου πει ότι έρχεται να με πάρει. Τον άλλον τον χαιρέτησα βιαστικά και έφυγα.