0 Mile//DoJae

[일]

Jaehyun kafeye girdi ve bir latte sipariş etti sırf Doyoung latte sevdiği için. Latteyi alıp son boş masaya oturdu ve saate bakmaya başladı. Doyoung her gün aynı saatte bu kafeye gelir lattesini alır köşeye geçerdi. Ama bugün boş  masa olmadığı için bir yere oturmak zorundaydı. Jaehyun bu fırsatı kullanarak onun kendisini tanımasını sağlayacaktı. Tabi planı işe yararsa.

Saat 3.35PM'i gösterirken tahmin ettiği gibi Doyoung tüm mükemmelliğiyle içeri girdi ve siparişini verdi. Lattesini alınca oturacak yer olmadığını gördü. Jaehyun içinden işte şimdi tam zamanı diyerek Doyoung'a seslendi

"Beyefendi isterseniz yanıma oturabilirsiniz" dedi ve gülümsedi. Doyoung oturacak yer bulmanın sevinci ile Jaehyun'un yanına oturdu.

"Bana yer verdiğiniz için çok teşekkür ederim. Çok naziksiniz" dedi ve utangaçca gülümseyerek lattesinden bir yudum aldı. Jaehyun da aynı şekilde lattesini içti ve söze başladı

"Ben Jaehyun siz?"

"Doyoung"

"Tanıştığıma memnun oldum Doyoung"

"Ben de memnun oldum Jaehyun" bu konuşmadan sonra oluşan sessizlikten rahatsız olan Jaehyun, Doyoung ile muhabbeti kurabilmek için bir sürü çaba sarfettikten sonra amacına ulaştı. İkisi birbirleri ile derin bir sohbete girdiler.

Doyoung saatine bakınca saatin 5.57PM olduğunu gördü. Telaşla ayağa kalktı.

"Bu güzel sohbet için teşekkür ederim Jaehyun. Ama gitmem gereken yere geç kaldım. Sonra görüşürüz."

"Yarına ne dersin yine 3.30PM'de burada olurum"

"Olur yarın görüşürüz" gülümseyerek çıktı kafeden Doyoung.

Jaehyun ise planı işlediği için mutluluktan havalara uçuyordu. Yarına kadar nasıl sabredeceğini bilmiyordu. Yüzünde büyük bir gülümseme ile kafeden çıkıp eve doğru yürümeye başladı. Yarın hiçbir şeyin ters gitmeyeceğinden emin olması gerekiyordu değil mi?

-stillmydawoon

0 Mile'ı dinleyince aklıma böyle bir kurgu geldi umarım beğenirsiniz^^ Fikirlerinizi belirtmeyi unutmayın lütfen :'))
Hoşcakalın^^

For Raessung