Ten głupek znowu się spóźnia! Przecież powinien już skończyć lekcje! -Myślałam nerwowo chodząc w kółko i obserwując wychodzących ludzi.Mijało 10...20...30...Aż w końcu minęła godzina.Wystawił mnie! Wkurzyłam się,na dodatek zaczęło padać.Muszę wrócić się po parasolkę.Wpadłam na Budo.Ehh jeszcze jego brakowało.
-Oh,przepraszam cię...W ramach przeprosin chciałbym zabrać cię do kawiarni,co ty na to?-Zapytał.Zgodzę się.Ha! Tylko żeby Taro to zobaczył,napewno byłby zazdrosny.
-Chętnie.-Powiedziałam uśmiechając się.
-------w kawiarni-------
Usiedliśmy koło okna.Zamówiłam kawę,Budo to samo.
-Co taka piękna dziewczyna jak ty robiła przed szkołą tyle czasu? Czekałaś na kogoś?-Dopytywał Budo zalotnie się uśmiechając.
-Taaak...Czekałam na Taro.-Próbowałam unikać jego wzroku.
-No ale wiesz Taro...-Nie dokończył,gdyż zobaczyłam coś co złamało mi serce.Taro całujący Ayano.Nie..to nie może być naprawdę.Spóźniłam się...Łzy leciały.Nie mogłam na to patrzeć poprostu wybiegłam,a za mną Budo.Biegłam przed siebie dopóki Masuta mnie nie zatrzymał.
-Czemu płaczesz? Zależało ci na Taro?-Pytał przytulając mnie.
-T-tak...-Powiedziałam łkając.
-Mi też zależało na kimś....-Zrobił przerwę.
-Na kim?-Spytałam.
-...Na tobie-Pocałował mnie.Po chwili namysłu odwzajemniłam pocałunek.
-Czemu mi nie powiedziałeś?-Oczekując odpowiedzi patrzyłam mu w oczy.
-Byłaś wlepiona w Taro...ale to przeszłość.Teraz MY jesteśmy teraźniejszością,ale i przyszłością.-Ponownie mnie pocałował.Zarumieniłam się.
